حتی در انبوه بحرانها هم مهاجرستیزی ممنوع است . مهاجرستیزی نشانی از عقب ماندگی فرهنگی است. یعنی اینکه شما از اصل تکثر که شرط دموکراسی است دورافتاده اید. ممنوعیت چند روزه شهروندان افغانستانی از حضور در مجتمع فرهنگی تفریحی ” بام لند” شرم آور است. آن هم با چه توجیهی؟ رفاه شهروندان ایرانی. بساط ریاکاریتان را جمع کنید؛ اگر شما معنای شهروندی را میدانستید مهاجرستیز نمی شدید. مهاجرستیزی نشان میدهد زمینه استبداد در شما پررنگ است.
در ملی گرایی مدنی مورد نظرم، در کنار اصول آموزش و دفاع از زیست بوم ایران، آزادی بیان، محافظت از اصل تکثر، تقویت همبستگی، دفاع از حقوق مهاجران هم اهمیت دارد؛ چون نشانه ای از رواداری است.
طبیعتا وهم گرایانه حرف نمیزنم و معتقدم هر حکومتی باید سیاست مهاجرتی به روز شده برای تقویت منافع و کاهش مضرات مهاجرت داشته باشد اما این مساله با دفاع از حقوق مهاجران منافاتی ندارد. پذیرش مهاجران در جامعه میزبان و تبدیل کردن تهدیدهایش به فرصت هنر حکومتداری کارآمد است. در دموکراسی هم یک جاهایی باید محکم ایستاد. یکی از این جاها مخالفت با تحقیر مهاجران و دفاع از حقوق آنها به مثابه انسان است. به خصوص در فرهنگی که به ما یاد داده اند ” بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند”، شرمگینانه است که چنین رفتار زشتی با افغانستانی هایی شود که خود قربانی جنگ و در رنج جدایی هستند.
بعید میدانم مهاجرستیز به پذیرش تکثر درونی جامعه خودش نیز باور داشته باشد. برای مدیران ” بام بلند” هم مساله پول است و دغدغه شهروندان ایرانی را ندارند. اما چهره شهروند ایرانی را خراب میکنند تا نیات ضدانسانی شان را پنهان کنند.
روزی فرا برسد در کتابهای درسی کودکان، عنوانی باشد در اهمیت احترام به مهاجران. از کودکی یاد بگیرند که احترام به میهمان واجب است، حتما نیاز نیست از قاره سبز باشد یا خشک. احترام جنگ زده ها و کسانی که بد روزگار نصیبشان شده واجب تر است. از همان دوران کودکی این اصل نهادینه شود که عظمت یک ملت به رواداری اش است. ملتی تمدن ساز خواهد شد که رواداری اش بسان چراغی فروزان، پیرامونش را روشنایی دهد.
در خیالم با خودم گفتم ای کاش قدرتی داشتم و مدیران مهاجرستیز بام لند را بر میز محاکمه مینشاندم و مجبورشان میکردم از مهاجران افغانستانی عذرخواهی کنند. قدرت فعلی ما در همین کلمات است. کلماتی علیه مغزهای پوسیده؛ علیه فکرهای تعطیل شده. ایران مدنی، رویایی کشاننده است. رویای محاکمه مهاجرستیزانی که یاد نگرفته اند
هر کجا مرز کشیدند، شما پل بزنید
حرف تهران و سمرقند و سرپل بزنید
کانال نویسنده
