بعنوان یک شهروند خواهان رفراندومهای مختلف درکشور هستم
پیشنهاد آن جوان به رهبری راجع به رفراندوم در خصوص همه مسائل (مهم)، بسیار سنجیده بود. چند دهه پیش در ایران جمهوری اسلامی، قانون اساسی و اصلاح آن به رفراندوم گذاشته شد.
اینکه رهبری دغدغه دارند که مردم از مسائل تحلیل درستی ندارند، اینطور نیست. زمانه طوری شده که آن چوپان سر کوهی که حتی سواد خواندن و نوشتن ندارد نیز تحلیلهای نسبتا درستی ارائه میدهد. بیان رهبری در این خصوص از دو حال خارج نیست، یا مردم را نمیشناسد که بعید است و یا به کارگزاران اعتماد ندارند!
در یک نظام مردمسالار استفاده از خرد جمعی یک اصل است که از راه همهپرسی بدست میآید.
جهان امروز مانند آسانسور شیشهایست. همه مردم همدیگر را میبینند و از هم میآموزند.
همه پرسی در خصوص مسائل مختلف کشور حق همه مردم ایران است. این مردم هستند که باید بگویند چه میخواهند یا چه نمیخواهند. مردم مصلحت خود را بهتر از دیگران و مقامات تشخیص میدهند. اینکه رهبری بیان کردند که در کشورهای دنیا در باره هر مسالهای رفراندوم نمیگذارند، درست گفتند. معلوم است که برای هر مسالهای رفراندوم لازم نیست. اما برای مسائل مهم حتما باید همهپرسی صورت گیرد.
رفراندوم در کشورهایی که برپایه دموکراسی اداره میشوند ابدا چیز بغرنجی نیست. آنها هر وقت لازم بدانند، همه پرسی میگذارند و ترسی از گذاشتن رفراندوم ندارند. به عنوان مثال در “کشورهای سوئیس از سال ۱۹۹۰ تاکنون ۱۳۰ رفراندوم، در ایتالیا از ۱۹۹۰ تاکنون۶۰ رفراندوم، و در ایرلند در همین دوره زمانی، مردم در ۳۰ رفراندوم شرکت کردهاند.” (عمادالدین باقی، صبح ما)
در سوئیس فقط در ۲۰۱۶ در چهار ماه تعداد ۱۳ پرسش و در ۲۰۲۲ چهار پرسش به همهپرسی گذاشته شد. برخی سوالاتی که در سوئیس به همهپرسی گذاشته شدند عبارتند از: ممنوعیت تبلیغ دخانیات، ممنوعیت آزمایش روی حیوانات، انتخابات مهد کودک، ازدواج همجنسگرایان، مهار همهگیری کرونا، مبارزه با تروریسم، طرح اصلاح بازنشستگی، اختصاص یارانه به رسانهها، ممنوعیت پوشش کامل صورت، پرداخت یارانه و …
همچنین برگزاری رفراندوم در بریتانیا، اسکاتلند، دانمارک، سوئد، ایتالیا و رفراندومِ تغییر حکومت در آمریکا، فرانسه و سوئیس و رفراندوم قانون اساسی اتحادیه اروپا در هلند برگزار شد و غیره.
اساسا رفراندوم چیز ترسناکی نیست و نباید با شنیدن کلمه رفراندوم خشمگین شد!
امروز کشور ما نیازمند برگزاری دهها رفراندوم در زمینههای مختلف است، تا از بنبست موجود خارج شود.
برخی موضوعاتی که امروز در ایران باید به #رفراندوم گذاشته شود، تا با استفاده از #خرد_جمعی برایشان را حل پیدا کرد عبارتند از:
– ارتباط با کشورهایی که دارای حکومت رسمی هستند.
– در مورد FATF ، سند ۲۰۳۰، انرژی هستهای، برجام و مواردی از این دست.
-برابری کامل حقوق زن و مرد
برابری ارث
لغو پتروشیمی شمال
پرداخت حقوق به زنان خانهدار
بیمه بیکاری
– ممنوعیت جنگهای نیابتی ایران در منطقه
– ممنوعیت حضور طلاب خارجی در ایران با هزینه ایرانیان.
– حذف ارتش سایبری و شبهنظامیان (لباسشخصیها)
– تغییر یا اصلاح اصول قانون اساسی به تفکیک اصول
– حذف رهبری پس از رهبر کنونی و جایگزینی نخستوزیری به جای معاون اولی (این بحث تخصصیست و متخصصان بهتر می توانند در این مورد به جمعبندی برسند.)
– اصلاح بنیادی ساختارهای نادرست ج.ا.ا.
– عدم دخالت نیروهای مسلح در مسائل سیاسی و اقتصادی کشور و بازگشت آنان به پادگانها
– لغو قانون حجاب اجباری برای زنان
– لغو طرح مولدسازی
– پرداخت یارانه
– وضعیت مسکن
‘ – مهاجرفرستی و پذیرش پناهندگان
– قیمتگذاری بنزین، نان، نهادههای دامی، کشاورزی و ….
– کاهش سود بانکی
– چگونگی قیمتگذاری خودروهای داخلی
– واردات خودروهای ایمن خارجی و حذف حق گمرک آنها برای تعادل بخشی به قیمتها
– موضوعات محیط زیستی و دهها مورد دیگر که باید کارشناسان خبره گرد هم آیند تا معلوم شود که کدامیک از موارد و ساختارها، اصول و برنامهها خوب و کدامیک مخل توسعه پایدارند را استخراج تا به رفراندوم گذاشته شود. (لیست بالا پیشنهادیست).
در هر صورت کشور برای ساماندهی و رهایی از #استثمار_داخلی که توسط #دزدان و #رانتخواران صورت میگیرد و کوتاه شدن دستهای کثیف و خونآلودِ #مافیاهای مختلف که مانند اختاپوس هفتسر خون مردم را میمکند و نفس مردم را در شیشه کردهاند، نیاز مبرم به رفراندومهای مختلف دارد.
به طور کلی؛
مبنای ما باید این باشد که حتی اگر در هیچ کشوری هم تاکنون رفراندوم انجام نشده (که شده)، در کشور ما رفراندومهای مکرر گذاشته شود، تا هم الگویی باشد برای سایر کشورها و هم کشور از حالت مردگی و پریشانحالی که دارد بیرون بیاید و سرزنده و شاداب شود.
۱۴۰۲/۱/۳۰
کانال نویسنده