سیستان و بلوچستان آب ندارد، نان ندارد، شناسنامه ندارد، اعدامی دارد

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در ۶ اردیبهشت ۱۴۰۲ ، محمد سرگزی نمایندۀ زابل  در مجلس هشدار داد که سیستان و بلوچستان با «فوق بحران آب » روبه‌رو است. او تأکید کرد که دولت باید  با سرعت تأمین آب شرب را افزایش دهد در غیر این صورت ظرف ۳ الی ۴ ماه آینده دیگر آبی در استان نداریم حتی هیچ منبع تأمین آبی هم نخواهیم داشت. این مردم در گرمای ۴۰ درجه این روزها و طوفان های شن هیچ دفاعی ندارند و وضعیت در تابستان بسیار وخیم‌تر خواهد بود.

۵۰ درصد جمعیت استان سیستان و بلوچستان در روستاها زندگی می کنند. این روستاها اغلب فاقد آب لوله کشی، برق و امکانات بهداشتی و درمانی، آموزشی و رفاهی هستند. این استان دارای بیشترین مدارس تخریبی و کپری در کشور است و فاصلۀ مدارس روستایی در سیستان و بلوچستان ۳۰ کیلومتر است.  ۱۶۹ هزار کودک از تحصیل بازمانده‌اند. نرخ بیکاری در این استان ۴۰ تا ۶۰ درصد است و مردم به مشاغلی چون سوخت بری روی آورده اند و هر روز شاهد کشته شدن این سوخت بران بر اثر تیراندازی مأموران یا سوانح و سوختگی ناشی از حمل سوخت هستیم. به گفته محمد بلوچ زهی در روزنامه اعتماد ۲۹ دی ۱۴۰۱ ، در سال ۱۴۰۰ نیمی از جمعیت  سه میلیونی این استان و به عبارت بهتر یک و نیم میلیون نفر زیر خط مطلق فقر بوده اند.

به گزارش فرارو سرگزی همچنین در ۱۷ فروردین ماه سال جاری در مورد وضعیت نان و سهمیۀ آرد مردم این استان اظهارداشت که  با توجه به اینکه استان آب ندارد و مردم کشاورزی نمی توانند بکنند و با توجه به خشکسالی و نبود علوفه و از بین رفتن دام روستائیان مردم توانایی خرید گوشت و برنج ندارند و قوت غالب مردم استان نان است، اما سهمیۀ آرد مردم استان کفاف نمی‌دهد و این سهمیه افزایش نیافته است. در عین حال با توجه به آمار رسمی حدود ۴۵۰ تا ۵۰۰ هزار نفر در استان سیستان و بلوچستان از داشتن شناسنامه محرومند. این مردم بدون شناسنامه نمی‌توانند کارت بانکی بگیرند و بدون کارت بانکی در طرح جدید فروش نان با آرد یارانه‌ای نمی‌توانند نان بخرند.

اما در مقابل این محرومیت‌ها، استان سیستان و بلوچستان تا دلت بخواهد اعدام دارد. این استان با ۳۹ اعدام به ازای هر یک میلیون نفر در سال گذشته دارای بیشترین سرانۀ اعدام در کشور بوده است. تنها در سال گذشته ۱۷۴ زندانی بلوچ اعدام شدند که ۳۰ درصد کل اعدام‌ها در کشور را شامل می‌شود. همچنین در سال ۱۴۰۱ بنابر آمار غیر رسمی ۲۴۳ شهروند بلوچ با تیراندازی نیروهای نظامی و انتظامی کشته شده‌اند.

مردمی که از ابتدایی ترین امکانات زندگی و حقوق شهروندی محرومند و حتی  آب سالم و نان خالی برای خوردن ندارند، محروم‌ترین و فقیرترین مردم ایران، نصیبشان از امکانات این مملکت چیزی جز گلوله برای سینه های جوانان‌شان نبوده و نیست.

کانال تلگرام آزادی، رفاه، برابری
۱۸ خرداد ۱۴۰۲