میثاقهای درونگروهی قطبنمای اجرای آییننامههای رفتاری و اساسنامه است.
سه ماه پیش، داوطلب با پیشبینی هفت میثاق ساده مطالبهگری صنفی، به گروههای مطالبهگر صنفی پیشنهاد کرد که میثاقهای خود را بیابند. یکی از این میثاقها، استفاده بیشتر از ابزارهای نوشتاری و مستند کردن جزییات رویدادها در گروهها بود.
امروز در آغاز فصل جدید، این پرسش روبروی بسیاری از گروههای مدنی و صنفی است: آیا روی کاغذ فکر میکنیم یا جزییات تصمیمات و اقدامات درونگروهیمان از دید خودمان ارزش ماندگار شدن ندارند؟
– آیا دقایق جلسات به خوبی ثبت میشوند؟
– آیا سیستمی برای علامتگذاری مناسبتها و سررسیدها داریم؟
– آیا سیستمی برای اندازهگیری پیشرفت و سنجش مکتوب راههای نرفته و یا راههای محکوم به شکست داریم؟
رویدادی که روایت مکتوب نشود، در حافظه تاریخی مطالبهگری باقی نمیماند حتی اگر رویداد مهمی بوده باشد. به بیان دیگر، مطالبهگران میدانند که تنها در صورت ساختن روایتهای دقیق و مکتوب است که تلاشهای آنها قابل مطالعه و بررسی- و ماندگار خواهد بود. در صورت مکتوب شدن جزییات فعالیتها، مطالبهگری هرگز با شکست روبرو نمیشود بلکه هر بار قابل ارزیابی و مقدمه اقدام بعدی است.
بقیه میثاقها را از اینجا ببینید!
@davtalaborg
