مطالبه‌گری دو نوع تلاش امروز دارد: تلاش برای فردا و پس‌فردا

آیا اگر نسل جدید خلاقیت خود را در مطالبات صنفی به کار بگیرند، فضای صنفی تغییر می‌کند؟

در کنار کسانی که نسل نو را راحت و بدون مطالعه کافی نقد می‌کنند، بسیاری از معلمان، استادان دانشگاه و حتی والدین در تعاملات روزمره می‌بینند که نسل جدید پتانسیل‌های ویژه‌ای از خود نشان می‌دهد که به سادگی ممکن است تا لحظه عمل در سایه بماند.

نسل نو از قدرت تحلیل بالاتری برخوردار است و به سادگی فریفته حفظیات نمی‌شود و حفظیات را با دانش عملی اشتباه نمی‌گیرد.

کنشگران صنفی به سادگی می‌توانند با نسل نو در ارتباط قرار بگیرند، با آنان تعامل داشته باشند ، به طرح مسائل خود بپردازند و حتی از آنان راه‌حل بخواهند.

چیزی که همه می‌دانند، آینده مطالبات صنفی به دست آنان ادامه پیدا می‌کند؛ آنان وارث پایه‌ها و ستون‌های مطالبه‌گری هستند که مطالبه‌گران امروز برمی‌فرازند.

شیوه مطالبه‌گری که امروز پایه گذاشته می‌شود، به اندازه رسیده به خواسته‌های کوتاه‌مدت مهم است چرا که مطالبه‌گری صنفی نگاهی به فردای نزدیک و فردای دورتر دارد و این دو نگاه مکمل یکدیگرند و هر یک بدون دیگری موجب استراتژی‌های ناقص و اشتباهات فاحش می‌شوند.

@davtalaborg