تاسقوط ج.ا. اعلام پیروزی خیال خامی بیش نیست!
تا سقوط کامل ج.ا و پایین آمدن آخرین آجر ساختمان آن، اعلام پیروزی، خیال خامی بیش نیست! ملت و میهن تاریخی ایران، ۴۵ سال پیش به واسطه بلاهت و خیانت فرفههای پنجاهوهفتی، از اسلامیستها شکست سختی خوردهاند. اغلب آن فرقهها هم از ملایان همقطار خود شکست و چوب و پیازخوردهاند (مفلوکترین جماعت تاریخ ایران). اعتراف صریح به این شکست، مهمترین و نخستین قدم در راه رسیدن به پیروزی است.
چقدر گفتیم که نباید در مورد برخورد جمهوری اسلامی با مسأله حجاب دچار اشتباه محاسباتی شد. این وحوش اگر فشاری از جامعه احساس نکنند با چیزی بدتر از گشت ارشاد به خیابانها باز خواهند گشت. چقدر گفتیم که مبارزه با این تشکیلات تباه را در مسأله پوشش و روسری و این چیزها خلاصه نکنید!
خیلیها گفتند که برخورد جمهوری اسلامی با مسأله حجاب شبیه برخورد با مسایلی چون ویدئو و ماهواره خواهد شد! غافل از اینکه پوشش زن موردی متفاوت است. ویدیو و ماهواره ابزارهای دنیای جدید هستند. ارباب عمائم همیشه در آغاز با هر چیز جدید مشکل داشته و دارند و خواهند داشت، اما رفتهرفته خودشان از آن ابزار برای تبلیغ خود بهره میبرند. جمهوری اسلامی از ویدیو و ماهواره هم دارد استفاده میکند. دهها کانال ماهوارهای ایجاد کرده و عوامل خود را در کانالهای منتقد و مخالف هم جاساز کرده است. در مورد اینترنت هم دیر یا زود شبکه خاص خود را ایجاد کرده و ارتباط ایرانیان با اینترنت بینالمللی را قطع خواهند کرد. اما در مورد حجاب چه؟! آنها هرگز کوتاه نخواهند آمد.
بله! چهره شهرها تغییر کرده. خیلی از زنان و دختران دلیر این سرزمین بدون حجاب در جامعه حضور مییابند. اما این به منزله پیروزی است؟! هرگز! تا زمانی که در این سرزمین پهناور فقط یک مورد مورد برخورد با زن یا دختری مشاهده بشود، به مثابه شکست است. تازه حتی اگر بر فرض محال جمهوری اسلامی رسماً و علناً اعلام کند که هیچ اجباری برای حجاب نیست، بازهم پیروزی برای ملت به حساب نمیآید. صدر تا ذیل، و صفر تا صد جمهوری اسلامی باید برافتد. تازه براندازی صرف جمهوری اسلامی هم پیروزی به حساب نمیآید. تا زمانی که روند تأسیس دولت ملی در ایران را از سر نگرفتیم و به ردهبندیهای بینالمللی سال ۱۳۵۶ برنگشتیم و قدم در راه توسعه بیشتر برنداشتیم، همچنان در وضعیت «شکست» و انحطاط به سر خواهیم برد.
تزریق امید به جامعه حتماً کاری خوب و ضرورتی انکارناپذیر است. تاریخ ایران هم نشان داده که دیر یا زود از سیاهیها عبور خواهیم کرد، اما خوشخیالی سمی مهلک است. برای عبور از این سیاهی باید به عمق فاجعه این سیاهی و شکست، و به تعبیر مرحوم فروغی این «وهنی که به ملت ایران وارد شده» پی برده و به آن اعتراف کنیم. آنگاه راه عبور را هم پیدا میکنیم.
نگاه کنید و ببینید که مأمور به اصطلاح حکومت چگونه زنان و دختران سرزمین را به تجاوز تهدید میکند؟! آن هم فقط بهخاطر پوشش موی سر! نکبتی که جمهوری اسلامی بر سر ما آورده، کمونیستها بر سر مردم کره شمالی و ونزوئلا نیاوردهاند. آنگاه عدهای در نهایت خامخیالی میگویند، جمهوری اسلامی کوتاه آمده است! اینها یا شارلاتان هستند یا جمهوری اسلامی و خامنهای و فرهنگ سیاسی تشیع را نشناختهاند. کودنترین خامخیالان هم کسانی هستند که منتظر مرگ خامنهای هستند تا شاید فرزندش مجتبی چیزی شبیه به محمد بن سلمان شود! این حجم از بلاهت غیرقابل تصور است. این افراد اصلاحطلبان و نظامدوستان شرمگینی هستند که آرزوی حفظ این تباهی را دارند.
بارها گفتم که حتی مسأله جانشینی مجتبی هم پروپاگاندای جریانهای سیاسی است که به دلایل مختلف مطرح میشود، اما در اصل امری جدی نیست. تازه اگر جدی هم باشد، مجتبی پشم زهار بنسلمان هم نمیشود، بلکه چیزی بدتر از سیدعلی خامنهای خواهد شد، همانطوری که بشاراسد وحشیتر از حافظاسد، و کیمجونگاون بدتر از کیمسونگایل شد. بنسلمان در یک ساختار پادشاهی سنتی پرورش یافته و فقط به میهن خود و نهاد سلطنت متعهد است، و به هیچ ایدئولوژیای تعهدی ندارد.
تازه بنسلمان کار عجیب و جدیدی نکرده و نمیکند، در واقع سیاستهایی را دنبال میکند که چهارونیم دهه پیش عمویش فیصل بن عبدالعزیز پادشاه فقید سعودی در پیش گرفته بود. سیاستهایی که پس از روی کار آمدن ملایان در ایران، تعطیل شدند. چون سعودیها میترسیدند اخوانیهای حجاز هم مثل اخوانیهای شیعه ایرانی پیروز شوند.
فیسبوک نویسنده
