سیاست نمد مالی غرب نسبت به جمهوری اسلامی
این رویدادها ابدا اتفاقی نیست، اما چرا اینطور است برای اینکه دیگران و رقبای نظام که کر و کور نیستتد، دارند میبینند که نظام اسلامی مستاصل شده و مردمش علیه اش شورش کرده اند، رژیمی که به مردمش بدهکار باشه ، همه ازش طلب کارند، اغلب این کشورهایی که نام بردیم پشت دست حکومت را خوانده اند، آنها میدانند وقتی جمهوری اسلامی ذلیل و خوار می شود بساط اش را در بیرون پهن میکند و چیزهایی که دارد برای معامله نمایش می دهد . حکومت اسلامی خودش پرت و متوهم است و معنای این ضرباتی که از طرف حتا متحدین خود می خورد نمی فهمد، یا مجبور است خود را به نفهمی بزند. با این حساب و این واقعیت هایی که می بینیم مماشات با این حکومت معنا ندارد. این انتقادات برخی جریانهای اپوزسیون به معامله و مماشات غربیها پایه محکمی در سیاست غربی ها ندارد. وقتی متحدینی مثل چین و روسیه با رژیم این رفتار را می کنند حساب غربی ها بخصوص امریکا روشن است. در واقع سیاست غرب مدتهاست که با روش نمد مالی نسبت به جمهوری اسلامی پیش رفته است این شل کن سفت کن ها روی خط نمد مالی برای تحلیل بردن تدریجی نظام و تسلیم کردن آنست. بعضی ها ترجیح میدهند این سیاست را سیاست قورباغه پزی بنامند، برای پختن قورباغه یواش یواش اب را داغ میکنند، قورباغه بدبخت متوجه پخته شدن خودش نمی شود ولی زمانی میرسد که احساس میکند از انرژی تهی شده و حال جنبیدن ندارد و مات و مبهوت نظاره گر آدمهایی است که اطرافش حلقه زده اند و آخرین نفس هایش را شمارش می کنند.
فیسبوک نویسنده