میگویند پیروزی هزار پدر دارد وشکست یتیم است!
اینکه این روزها هرکس به طریقی تلاش میکند از همبستگی و منشور مهسا اعلام برائت کند، حکایت این ضربالمثل است.
شکست همبستگی فعالان خارج کشور و حمله به منشور مهسا، پروژه امنیتی رژیم اسلامی بود که توسط ائتلاف ساس (سایبریها/افراطیها/امنیتی-سپاهیها) به انجام رسید. پیروزی این پروژه بیش از اینکه ناشی از برنامه نداشتن گروه همبستگی و بیپرنسیب بودن بعضی از اعضای آن باشد، حاصل «برنامه داشتن» رژیم اسلامی و کارگزارانش برای برهم زدن بازی بود!
علیرغم آن تجربه ناکام، برای شکست رژیم اسلامی، هیچ آلترناتیوی وجود ندارد جز شکلگیری یک همبستگی بر سر اصول مشترک میان نیروهای «دموکراسیخواه» داخل و خارج که در عمل با انحصارطلبی مخالف باشند.
پایگاه نیروهای سیاسی در حال حاضر تقریبا چنین ترکیبی دارد (نمودار ضمیمه است):
الف – اقتدارگرایان (۳۷٪) شامل:
۱۱٪ طرفداران سلطنت مطلقه
۱۱٪ طرفداران ولایت مطلقه
۶٪ طرفداران ریاستجمهوری مطلقه
۹٪ طرفداران هر نوع اقتدارگرایی
ب- دموکراسی خواهان (۵۳٪) شامل:
۲۶٪ جمهوریخواهان دموکرات
۱۰٪ پادشاهیخواهان دموکرات
۹٪ اصلاحطلبان دموکرات
۸٪ طرفداران هر نوع سیستم دموکرات
ج- قشر بیتفاوت ۱۰٪
(بدلیل گرد شدن درصدها، مجموع آنها در نمودار ۱۰۱٪ شده)
هیچ نیرویی در اپوزوسیون که رهبری سیاسی مشخصی داشته باشد، در حال حاضر دارای پایگاهی بیش از ۲۵٪ جامعه نیست. توهم حمایت ۸۰٪ جامعه از یک جریان یا شخصیت سیاسی هیچ شاهد و مبنای علمی ندارد و پروپاگاندای نیروهای افراطی است که میپنداشتند با شکست همبستگی، حمایت اکثریت را خواهند داشت.
و البته بدیهی است که اگر هر نیروی سیاسی بتواند رژیم اسلامی را به تنهایی سرنگون کند، در عمل حمایت اکثریت را در دوران گذار خواهد داشت اما در حال حاضر، این سناریو حکایت ماست است و دریا و دوغ!
نیروهای اقتدارگرا (گروه الف) با هم تضادهای بنیادین دارند؛ آنها فقط برای حمله و تخریب یک نیروی آلترناتیو دموکرات و همبسته میتوانند متحد شوند، نه برای ساختن آلترناتیو!
همبستگی میان نیروهای میانه و دموکراسیخواه (گروه ب)، هم ممکن است و هم مطلوب و میتواند قشر بیتفاوت را هم همراه کند، اگر چه آسان نیست چرا که رژیم اسلامی و اقتدارگرایان، دشمن هر نوع همبستگی هستند!
یادمان باشد که ۸۵٪ معترضان از شکلگیری یک نیروی همبستگی حمایت میکنند و میدانند بدون همبستگی دموکراسیخواهان، نمیتوان رژیم اسلامی را تسلیم یا سرنگون کرد.
جامعه جهانی هم تنها از یک آلترناتیو همبسته حمایت میکند که دارای اصول مشخص و مدون بوده و در عمل پایبند به تکثرگرایی و دموکراسی باشد؛ درغیراینصورت تا اطلاع ثانوی ترجیح میدهند با دیکتاتوری مستقر بسازند. از اینرو باید گفت:
همبستگی مُرد! زنده باد #همبستگی!
#زن_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی
تلگرام نویسنده
