این بار متفاوت است، منصور خضاعی

طی چند روز گذشته و تقریبا از ابتدای ماه محرم، فرصتی پیش آمده بود تا با تنی چند از دوستان، به مناسبت مراسم همین ماه، گذار و گذری در چند منطقه مختلف تهران داشته باشم. آنچه بیش از همیشه و بخصوص در مقایسه با سال های گذشته جلب توجه می نمود، کاهش قابل توجه و غیر قابل باور هیئات های مذهبی و مراسم مخصوص ماه محرم بویژه در میان جوانان و نوجوانان بوده است. کاهش شدید دسته های عزاداری بیانگر آئین عاشورا و کربلا و کم شدن جوانان و نوجوانان دختر و پسر مشارکت کننده در این مراسم که در سال های پیش حضوری فعال داشتند، کاملا مشهود بوده است.

این جوانان و نوجوانانی که در سال گذشته و طی جنبش مهسا به خیابان ها آمدند و مورد خشونت و ضرب و شتم نیروهای حکومتی قرار گرفتند همان هایی بودند که در سالهای پیش از آن دسته جات عزاداری امام حسین را اداره کرده و به آن هویت بخشی می کردند. دستیگری دختران و پسران جوان در خیابان ها و انواع شکنجه، احکام زندان و اعدام و کشتار شبانه، ترورهای بی رحمانه دختران و غیره بیش از همه برای همین جوانان و نوجوانان صادر و اجراء گردید و به شکل خیره کننده ای در حافظه آنها و کل جامعه ثبت و ضبط شده است. مسمومیت گسترده دانش آموزان در مدارس دخترانه سراسر کشور برای مدت چهار ماه؛ احضار، بازداشت، ضرب و شتم، محرومیت از تحصیل و نیز اخراج دانشجویان و سایر احکام  ضالمانه حکومت برای همین گروه سنی اعمال گردید.

آیا حکومت نمی دانست با ایستادن دربرابر خواست این گروه سنی جامعه، نه تنها خود را از مهم ترین پایگاه اجتماعی اش در همه عرصه ها محروم می کند بلکه علیه خود می شوراند؟

پاسخ این پرسش را همین طبقه با حضور و یا عدم حضور خود در موقعیت های حساس در جامعه داده اند. ادامه سیاست کنونی موقعیت طبقه حاکم را در ایران بدتر و بحرانی تر خواهد نمود تا جائیکه بتدریج کنترل خود را بر تمامی عرصه های حکومت داری از دست بدهد. عاقلانه این بود که خبط و خطای خود و مامور خطاکار خود را در جان باختن مهسا امینی می پذیرفتید و تن به یک محاکمه عادلانه داده و با همین بهانه گشت ارشاد را تعطیل می نمودید، ولی به جای آن سرسختانه و لجبازانه بر سر موضع خود ایستادید و در پی آن سلسله ای از اعمال غلط، خودسرانه و مستبدانه را با هدف سرکوب گری تا به امروز در پیش گرفته اند و همچنان ادامه دارد. غافل از اینکه این بار متفاوت است. حالا این طبقه جوان و نوجوان می تواند یک بار با حضور غافلگیرانه خود در میادین و کف خیابان ها همه را به حیرت وادارد و بار دیگر با غیبت خود در یک موقعیت دیگر، نقشی تعیین کننده داشته باشد، این رفتارهای خلاقانه همراه با اراده مصمم کل جامعه آنقدر ادامه خواهد یافت تا به نتیجه مورد نظر خود دست یابد.

@civilizers