این گوی و این میدان
رحیم قمیشی
این چند روز به اندازه کافی از سر و کار داشتن با قیمتهای افسارگسیخته و بیسامانی در کشور دچار شوک شدهام که دیگر حوصلۀ شنیدن و یا گفتن در مورد انتخابات مجلسی بیخاصیت را ندارم.
ما را قرار است در انتخاب آزادانۀ! مرگ تدریجی یا مرگ باسرعت قرار دهند، اگر هر کدام را انتخاب کنیم فردا بر سر ما خواهند کوفت که این انتخاب خودتان بوده است!!
نه دیگر، هرگز.
هر چقدر در خیابان با گشتهایتان توانستید دختران ما را بترسانید. که نترسیدند.
هر چقدر ما نسل گذشته را با زودباوریها و سادگیمان فریفتید. که فریب خوردیم.
هر چقدر دروغ گفتید.
دیگر کافیست!
اقتصاددانها همه گفتهاند تورم یعنی دزدی رسمی از جیب طبقات ضعیف جامعه.
از این همه دزدی خسته نشدید، حالا بساط پیشثبتنام پهن کردهاید برای انتخاباتی که بسیاری از مردم، کیلومترها از آن مرحله عبور کرده و به آن میخندند.
کدام انتخابات؟!
انتخاباتی که بلافاصله بگویید ببینید، مردم چقدر ما را قبول دارند.
انتخاباتی که مجلسش برای ما تصویب کند چقدر جریمه برای یک زندگی معمولی بدهیم.
نمایندگانی انتخاب کنیم که با یک اشاره رهبری تب کنند، نکند خلاف منویات او عمل کردهاند!
نه! این انتخابات نیست.
این مسخره کردن دمکراسی است!
این دانه و این دام بردارید و در رهگذر عدهای دیگر بگذارید، که ۴۴ سال شما را ندیده و نشناخته باشند.
ما را با دزدهایی که روز روشن جیبمان را خالی میکنند و بعد ادای آدمهای دلسوز را درآورده، دروغ تحویلمان میدهند، چهکار!
ما را با کاندیداهایی که تایید عدهای پیرمرد دور مانده از تحولات علم و بشر را داشته باشند، چهکار.
رأی بدهیم چطوری ما را بکُشید؛ با گرانی، آرام آرام، یا با جنگ، و سریع!
شما کارتان را بکنید.
انتخابات برای درصدی ناچیز از همراهانتان بگذارید.
ما هم تلاشمان را برای حقوقمان میکنیم.
و قدمی عقب نمیآییم.
این حق قانونی ما مردم است.
که انتخابات را تبدیل کنیم به عرصهای برای همهپرسی، برای رفراندوم.
این مدنیترین شکل بیان خواسته است.
این حق همه انسانهاست.
بگویید شرکت در انتخابات واجب است.
تلاشتان را بکنید
اما اگر اکثر مردم در انتخابات شرکت نکردند.
ماییم و شما، با همه امکانات تبلیغیتان
اسمش را بگذارید تحریم
خود تحریمی
براندازی
خود براندازی
هر چه دلتان میخواهد.
شما برنده شدید، مملکت مبارکتان.
ما قدرتمان را ثابت کردیم.
ایران را پس میگیریم.
این گوی و این میدان!
تلگرام نویسنده
