ما هر گرایش سیاسی و مذهبی داشته باشیم، اگر دلمان برای مملکت می تپد، اگر نگران آب و هوا و محیط زیست و ببر و سگ و گربه و آدمش هستیم، اگر معتقد به مافیایی و مخرب بودن این نظام و لزوم جدایی عرصه دین از سیاست و مذهب هستیم، دشمن نظام محسوب خواهیم شد، در این صورت اسلحهی این نظام ما را نشانه رفته، چپ باشیم، راست باشیم، مشروطه خواه باشیم، جمهوریخواه باشیم ، مذهبی باشیم، غیرمذهبی باشیم جلوی لوله تفنگ این حکومت قرار داریم.
بین زندانیان سیاسی ما همه گرایشی هست، از فاطمه سپهری محجبه و متدین تا سپیده قلیان همه در زندانهای همین حکومتند، بین اعدامیهایمان هر گرایشی بوده، حکومت تلاش دارد «همه» مخالفانش را حذف کند، هر کدام را به طریقی. چه بهتر برایش که ما مخالفان بخشی از این زحمت را متقبل بشویم! نمیگویم نفوذی وجود ندارد، نمیگویم وابسته وجود ندارد، نمیگویم لغزش و اشتباه نیست، نمیگویم نباید نقد کرد، اگر افراد و گروههای سیاسی و فکری نقد نشوند اگر از مسیر خیزش انتقاد نشود، اشتباهاتی که مرتکب شده ایم جبران نخواهد شد! اما همدیگر را هدف «انگ زدن»، وابسته شمردن، اتهام زدن قرار ندهیم. انرژی این خیزش را مستهلک حمله به نامهایی نکنیم که حذف و نابودیشان نه کمکی به ملت میکند نه ذرهای برای حکومت اهمیت دارد، اهمیت ندارد هیچ، خوشحال میشود که به جای بنیادهای این حکومت، یک فرد را به ظن وابستگی یا زاویه داشتن با نگاه سیاسی ما هدف قرار دادهایم.
مهمترین «سوپاپ اطمینان حکومت» فلان اسم و فلان آدم نیست، خالی شدن خشم مردم بر سر افرادی است که حتی بر فرض وابستگی و انحراف سیاسی داشته باشند، حذفشان دو ریال هم برای حکومت اهمیت ندارد، سوپاپ اطمینان حکومت این است که ما مشغول شهروند شویم نه حکومت، سوپاپ اطمینان حکومت این است که عبارت «من حاضرم با آخوندها همپیمان شوم تا فلانی و فلان گروه!» ادامه پیدا کند! چشمها را باز نگه داریم، همدیگر را، رفتارهای همدیگر را نقد کنیم اما بدانیم اگر ایران و ایرانی را واقعا دوست داریم، دشمن درجه یک همه ما میهندوستان و بشردوستان با هر گرایش مذهبی و سیاسی نمیتواند به جز یک فرقه واحد باشد که حتی همپیمانی با آن را به شوخی نباید گفت: نظام جمهوری اسلامی.
انگزدن و پرونده سازی و اتهام زدن، «هیولای فرانکنشتن» این سالهای ماست، خودمان آن آفریدهایم و علیه دیگران استفاده ش کرده ایم، خودمان را هم میبلعد. یک روز هدف قرار میدهیم فردایش هدف قرار میگیریم. بس است!
قصه و حاشیه نسازیم، حواشی را از متن مبارزه پررنگتر نکنیم، کار جلادهایمان را ساده نکنیم، همدیگر را نزنیم، همدیگر را نزنیم، همدیگر را… و مطمئن باشیم با همگرایی بیشتر، اراده ما بر اقلیت مافیایی حاکم مسلط خواهد شد.
تلگرام نویسنده
