دکتر ماری لوئیس فون فرانتس روانشناس مکتب یونگ می گوید: «هنگامی که شکل دهندگان افکار عمومی فشار تجاری یا اعمال خشونت را به فعالیت های خود می افزایند بطور موقت به کامیابی دست می یابند اما تاثیر این کار تنها سرکوبی واکنش های اصیل ناخودآگاه است و بس……. تمامی کوشش هایی که برای سرکوبی واکنش های اصیل ناخودآگاه صورت می گیرد در دراز مدت محکوم به شکست هستند، چرا که اساسا مخالف غرایز ما هستند. ( از سلسله مقالات فرآیند فردیت در کتاب انسان و سمبول هایش)
حقوق طبیعی از جمله حق تعیین پوشش و حق آزادی بیان از جمله طبیعی ترین و بنیادی ترین حقوق انسان است که ریشه در ناخودآگاه یعنی عمیق ترین بخش روان انسان دارند.
تشکیل حکومت و تفویض اختیار مردم به حکومت ها از جهت حفظ امنیت، آسایش و رفاه شهروندان است و حکومت باید ضمن توجه به حقوق اقلیت، مجری خواسته های اکثریت جامعه باشد و اگر روزی مردم به هر دلیلی تشخیص دادند که کفایت لازم برای اجرای خواسته های شان را ندارد، این حق برای شان محفوظ است که بتوانند از طرق قانونی از آن حکومت و نمایندگانش سلب قدرت و اختیار نمایند. بر این اساس حکومت ها و صاحبان کرسی های قدرت حق ندارند خلاف خواسته اکثریت جامعه و صرفا بر اساس پندار و تصورات خود، اموری را بر آنها تحمیل نمایند.
انجام چنین اجباری خلاف خواسته مردم، به غیر از آنکه سرانجامی جز شکست و عقب نشینی برای حکام و خسارات مادی فراوان در پی نخواهد داشت، موجب ایجاد ناهنجاری های روانی و رفتاری در شهروندان جامعه خواهد گردید که آثار آن برای مدت ها بصورت مشکلات روحی و کنش های ضد فرهنگی در بطن جامعه باقی می ماند.
مسئولیت عواقب خطرناک تحمیل هایی از این دست در درجه اول بعهده تصمیم گیرندگان و مجریان و در نوبت بعدی بعده کسانی که در برابر چنین سیاست هایی سکوت پیشه می کنند.
شبکه جامعه مدنی
