مراقبت از همبستگی در برابر اقتدارگرایی و واگرایی

زاهدان همچنان مقاومت می‌کند. در سالروز کشتار معترضان، در برابر گلوله ایستاده. بیراه نیست وقتی می‌گوییم این جنبش چند لایه است‌، تصویر حاشیه ها در آن پررنگ است. خدانور لجه‌ای همان شهروند بلوچی بود که تصویر تشنه لبش نمادین شد. چون تصویرش فقط از آن زاهدان نیست، تصویر ملت تحقیر شده برخاسته برای اعاده کرامت انسانی اش است.

مای معترض با نمادهایش هر لحظه خواب استبدادیون را آشفته می‌کند. امروز در جمعه‌های زاهدان باز هم تصویر مقاومت بود و دیروز در مدرسه‌ای در تبریز.خبر بدی برای نظام است. سن اعتراض کاهش یافته. دانش آموزها هم می‌دانند خدانور لجه‌ای نباید کشته می‌شد. دوران دفن تصویر قربانی به سررسیده. گاه و بیگاه به رژیم یادآوری می‌شود که کشته ای بوده که حق زندگی داشت. سنت یادکردن در کنش‌های نمادین، قربانی را از گور بیرون می‌کشد و به زندگی روزمره می آورد‌؛ برای یادآوری اینکه فراموشی در کار نیست.

احتمالا بگویند پای بچه ها را وسط نکشید. این گزاره فاقد عقلانیت است. رشد ارتباطات، کودک‌ها را زودتر بزرگ کرده. همین‌ها ول کن ظلم نظام سیاسی بر شهروندانش نخواهند بود، چون هم با آهنگ «برای» بزرگ می‌شوند و هم تصویر قربانی در ذهن‌شان حک شده. ملت پاینده، قبیله نیست؛ اجتماعی از شهروندانی است که میهن را نه خانه حاکم که خانه خود می‌دانند. پس فرقی ندارد خدانور از کجا آمده. هر جا که سلطه است مقاومت هم هست. برای همین، مهسای کرد، دختر ایران شد و خدانور لجه‌ای بلوچ آیکون نمادین ایرانیان. ستم، ستم َاست در هر گوشه ای که از این خاک باشد. آیکون نمادین به ما می‌گوید قربانی از آن همه کسانی است که ایران را برای همه ایرانیان می‌دانند. ازهمین رو بود که در جنبش زن، زندگی و آزادی آذربایجان خود را پناه کردستان، و زاهدان خود را پشتیبان ایران و از تهران شعار حمایت از حاشیه ها برخاست. کلمه از خلا نمی آید. محصول شرایط است، بین الاذهانی خلق می‌شود و جنبش زن، زندگی و آزادی را ملی در معنای شهروندی‌اش می‌کند. این همان معنای همبستگی شهروندی است که دشمن کم ندارد؛ از اقتدارگرا تا واگرا.

اما مسأله این است برای اینکه خدانوری دیگر مقتول نشود و مهسایی دیگر به سرنوشتی اینچنین دچار نشود و حاشیه به متن نزدیک و شهروند با تعلقاتش شناسایی شود ما نیازمند‌ یک مساعی ملی ایم. به این معنا که رنج زاهدان رنج تک تک ایرانی ها باشد و دفاع از حقوق شهروندی زمان و مکان نشناسد. از این منظر جنبش زن، زندگی و آزادی چندین قدم ما را جلو برد. برای تداوم همبستگی باید ضد جنبش ها را زدود. از رویکردهای اقتدارگرا تا واگرا. همبستگی قاتل استبداد است.

مجتبی نجفی