تقدیم به همه فعالان حقوق صنفی که می پرسند ” چه باید کرد؟”
تقدیم به همه فعالان حقوق زنان که می پرسند ” چه باید کرد؟”
تقدیم به همه فعالان حقوق کودک که می پرسند ” چه باید کرد؟”
تقدیم به همه فعالان حقوق اتنیکی که می پرسند ” چه باید کرد؟”
تقدیم به همه فعالان حقوق جنسی و جنسیتی که می پرسند ” چه باید کرد؟”
تقدیم به همه فعالان حقوق پیروان ادیان و مذاهب که می پرسند ” چه باید کرد؟”
تقدیم به همه دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب که می پرسند ” چه باید کرد؟”
تقدیم به همه کسانی که می دانند بایستی از نظام کنونی گذر کرد اما نمی دانند ” چه باید کرد؟”
جمعی از کنشگران مدنی در داخل کشور مجموعه ای نوشتاری و شنیداری تحت عنوان آموزش مقاومت مدنی پاسخ به همه کسانی که می پرسند «چه باید کرد» تهیه و تدوین کرده اند. در مقدمه آموزش مقاومت مدنی آمده است:
«در تمام عرصه های زندگی از کوچکترین ابعاد شخصی گرفته تا بزرگترین ابعاد اجتماعی همچون فرهنگ، اقتصاد و سیاست تغییر، واقعیت انکار ناپذیر تاریخ حیات بشر بوده است.با این تفاوت که در آغاز این تغییرات کند و هر چه به زمان حال نزدیک می شویم سرعت تغییرات افزایش یافته است.
در کنار تغییر مقاومت در برابر تغییر نیز همواره وجود داشته است و مانند تغییر به هیچ دوره زمانی و مکانی خاص محدود نمی شود.اگرچه بنا به علل و دلایل مختلف همانطور که سرعت تغییر در برخی مناطق بیشتر و در برخی مناطق کمتر بوده است، مقاومت نیز در برخی مناطق بیشتر و در برخی مناطق کمتر بوده است.
از یکصد و پنجاه سال پیش تا امروز زندگی ما ایرانیان نیز تحت تاثیر امواج مدرنیزاسیون دست خوش تغییر قرار گرفته است و هیچ چیز نتوانسته در برابر آن مقاومت کند. اگرچه شاید بتوان گفت سنت گرایی، بنیادگرایی مذهبی و استبداد در عرصه فرهنگ و سیاست از سرعت تغییرات کاسته و هزینه تحول خواهی را افزایش داده است اما واقعیت همان چیزی است که پیش روی ماست و نباید مسئله تغییر و ابعاد مختلف آن بصورت انتزاعی و روی کاغذ دنبال و داوری شود.حتی پژوهش های تطبیقی و مقایسه ای نیز اگر برای آموختن، خلق ایده های نو و تعیین و اصلاح استراتژی، روش و برنامه ها نباشد جز گمراهی یا ناامیدی و حتی امید واهی دستاورد دیگری به همراه نخواهد داشت.زیرا با وجود اینکه حرکت و تغییر و تحول اجتماعی در سطح کلان در تمام جوامع رخداده است اما این تغییرات نه فقط در اهداف و چشم اندازها بلکه در شکل،اجرا و مراحل نیز یکسان نبوده اند. از اینرو مطالبه گران و تحول خواهان برای نزدیک شدن هر چه بیشتر به وضعیت مطلوبشان بایستی تلاش کنند تا استراتژی و روشهایی که متناسب با شرایط، امکانات و توانایی هایشان در برابر امکانات و توانایی های گروه های مقابل (در اینجا نظام جمهوری اسلامی است) را بطور دقیق مورد سنجش و ارزیابی قرار داده و طراحی و انتخاب کنند.
پیش از شروع لازم است که بدانیم مخاطب این نوشتار کسانی هستند که با وجود همه سختی های نسبت به سرنوشت کشور بی تفاوت نیستند و راه مهاجرت (به معنای ترک میدان مبارزه و نه تغییر موقعیت با هدف امکان تداوم مبارزه) را انتخاب نکرده اند و همواره به فکر بهبود شرایط و در تلاش برای ایجاد تغییر بوده اند. اما یا نمی دانند “چه باید کرد؟” یا بنا بر ضرب المثل معروف “کلوخ انداز را پاداش سنگ است” تصور میکنند باید همانند حکومت سرکوبگر ما نیز وسیله و ابزاری برای اعمال خشونت و سرکوب پیدا کنیم و در غیر اینصورت امکان تغییر و حرکت به سمت وضع مطلوب برای ما وجود ندارد.
در این نوشتار کوتاه سعی داریم نشان دهیم که ایجاد تغییرات مطلوب در ایران صرفا یک خیال و آرزو نیست و بدون نیاز به اعمال خشونت با استفاده از تاکتیک های مقاومت مدنی بطور قطعی ممکن و شدنی است.ما نه با نشستن در انتظار منجی و معجزه به مقصود و مطلوب خود می رسیم و نه با اقدامات و حرکتهای هیجانی،حساب نشده و پرهزینه آن هم در برابر رژیم تا دندان مسلحِ سرکوبگرِ اقتدارگرایِ مذهبیِ جمهوری اسالمی پیروز میدان خواهیم بود. نکته ای که باید آنرا مدام در ذهن خود تکرار کنیم این است که محال است که سرکوبگرترین حکومتها صرفا با اتکای بر سرکوب بتواند تداوم حیات داشته باشد. به همین دلیل اگر مطالبه گری و خواست تغییر در ما مبتنی بر تاکتیکهای مقاومت مدنی دایمی باشد بطور قطعی تلاشهای ما به نتیجه خواهد رسید و پیروز خواهیم شد.
این نوشتار چکیده مطالعه ده ها کتاب تئوریک و یافته های تجربی در زمینه جنبش های اجتماعی با اتخاذ استراتژی مقاومت مدنی و بکارگیری تاکتیکهای متناسب با این استراتژی است. و با هدف آموزش مقاومت مدنی به زبان ساده برای عموم جامعه نوشته شده است.
در بخش اول با چیستی و چرایی مقاومت مدنی و در بخش دوم با چگونگی مقاومت مدنی (آنچه برای ابداع تاکتیکهای مقاومت مدنی و اجرای آن باید بدانیم) آشنا می شوید. و در بخش سوم به منظور ارزیابی مطالب آموخته شده در دو بخش قبل روش ساخت تاکتیکهای مقاومت مدنی را با هم تمرین می کنیم.
اگر این جزوه در شبکه های اجتماعی به دست دو میلیون نفر از ایرانیان در داخل کشور برسد و بصورت خود خوان آنرا مطالعه کنند و فقط دویست هزار نفر از آنها با توزیع تقریبا نرمال و همگن در سراسر کشور این جزوه را بصورت گروهی (گروه های چهار یا پنج نفره) کامل بخوانند و آموزش ببینند و بخش سوم را حداقل یک بار تمرین کنند و از بین آنها فقط ده هزار نفر (استاد دانشگاه، معلم، هنرمند، دانشجو، طلبه، روزنامه نگار، کارگر، کارمند، مغازه دار، دست فروش، جوانان در جستجوی کار، ساکنین شهرهای بزرگ و کوچک و روستایی از همه اقشار و فعالان حوزه های جنسیتی،مذهبی، قومی،صنفی،سیاسی و مدنی در همان گروه های چهار تا پنج نفره) حداقل دو نوبت این جزوه را به دو گروه به نحوی آموزش بدهند که در پایان هر کدام از شرکت کنندگان قادر باشند با موفقیت تمرین های بخش سوم را انجام دهند. رسیدن به این سطح از آگاهی درباره مقاومت مدنی کمتر از شش ماه ممکن است (کمتر از دو سال پس از آن مردم خواهند توانست با کمترین هزینه ممکن) . هیچ تغییری بدون هزینه ممکن نیست رژیم سیاسی را تغییر داده و شرایط استقرار یک حکومت دموکراتیک را فراهم نمایند.
اگر زمانی که این جزوه به دست شما میرسد پس از مطالعه آنرا برای دوستانتان ارسال کنید و سعی کنید گروه کوچکی تشکیل داده و پس از رفع ابهامات بخش سوم را تمرین کنید) اگر از قبل جزوه را مطالعه کرده باشید و فقط نیم روز کامل پیش هم باشید میتوانید در یک جلسه حدودا ۸ ساعته این تمرین را بطور کامل انجام دهید. بدانید که شما جزو دویست هزار نفر از میان دو میلیون نفری هستید که جزوه به دستشان رسیده و نسبت به چند روز قبل تان دو گام به جلو حرکت کرده اید.
اگر دست کم دو نوبت برای دوستان و آشنایانتان جلسه آموزشی گروهی برگزار کنید یعنی شما جزو ده هزار نفری هستید که تا مرز رهبری محلی و منطقه ای پیش آمده اید. جلوتر رفتن شما از این سطح بستگی به خلاقیت، شجاعت و انگیزه شما دارد. اما تا همین جا شما یکی از افراد تاثیرگذار اصلی در پیشبرد و پیروزی جنبش مقاومت مدنی هستید.»
بخش اول:
فایل نوشتاری بخش اول را در اینجا مطالعه کنید.
بخش دوم:
فایل نوشتاری بخش دوم را در اینجا مطالعه کنید.
بخش سوم:
فایل نوشتاری بخش سوم را در اینجا مطالعه کنید.
تهیه و تنظیم تعدادی از فعالین مدنی داخل کشور
