این اطلاعات بر اساس دادههای مختلف از منابع بینالمللی و داخلی توسط اکونومیست فارسی استخراج شده و تصویر دقیقی از وضعیت اقتصادی و سیاسی ایران در دوره ریاست جمهوری احمدینژاد ارائه میدهد.
کسری بودجه:
– در سال 2005، کسری بودجه ایران حدود 4.5 میلیارد دلار بود.
– در سال 2013، این کسری به بیش از 40 میلیارد دلار رسید، که نشاندهنده افزایش هزینههای دولت و کاهش درآمدهای نفتی بود.
سرمایهگذاری خارجی مستقیم (FDI):
– در سال 2005، میزان سرمایهگذاری خارجی مستقیم در ایران حدود 1.4 میلیارد دلار بود.
– در سال 2013، این رقم به حدود 3.2 میلیارد دلار رسید، اما به دلیل تحریمها و ریسکهای بالای سیاسی، سرمایهگذاری خارجی در ایران به شدت محدود بود.
شاخص آزادی اقتصادی:
– در سال 2005، ایران در شاخص آزادی اقتصادی بنیاد هریتیج رتبه 152 از 159 کشور را داشت.
– در سال 2013، این رتبه به 168 از 177 کشور کاهش یافت، که نشاندهنده کاهش آزادی اقتصادی در آن دوره بود.
میزان تولیدات صنعتی:
– تولیدات صنعتی ایران در سال 2005 حدود 20 درصد از GDP بود.
– در سال 2013، این رقم به حدود 18 درصد کاهش یافت که نشاندهنده تأثیرات منفی تحریمها و مدیریت ناکارآمد بر بخش صنعتی است.
شاخص فلاکت:
– شاخص فلاکت (مجموع نرخ تورم و نرخ بیکاری) در سال 2005 حدود 23.5 بود.
– در سال 2013، این شاخص به حدود 47.2 رسید، که نشاندهنده وخامت وضعیت اقتصادی مردم است.
ذخایر ارزی:
– در سال 2005، ذخایر ارزی ایران حدود 35 میلیارد دلار بود.
طی دوران ریاست جمهوری ایشان ایران بیشترین درامد نفتی تاریخی به علت بالارفتن قیمت جهانی نفت و بیش از 600 میلیارد دلار داشت ولی در سال 2013،سهم ذخایر ارزی از این درآمد به حدود 70 میلیارد دلار رسید.
نرخ بهره بانکی:
– نرخ بهره بانکی در سال 2005 حدود 15 درصد بود.
– در سال 2013، این نرخ به حدود 21 درصد افزایش یافت، که نشاندهنده تورم بالا و تلاش برای کنترل نقدینگی بود.
جمعیت زیر خط فقر:
– در سال 2005، حدود 18 درصد از جمعیت ایران زیر خط فقر زندگی میکردند.
– در سال 2013، این نسبت به حدود 30 درصد افزایش یافت که نشاندهنده تأثیرات منفی اقتصادی بر زندگی مردم بود.
شاخص رفاه:
– شاخص رفاه در ایران در سال 2005 حدود 50.7 بود.
– در سال 2013، این شاخص به حدود 48.3 کاهش یافت، که نشاندهنده کاهش سطح رفاه اجتماعی بود.
نرخ تورم :
– در زمان آغاز ریاست جمهوری احمدینژاد در سال 2005، نرخ تورم حدود 12 درصد بود.
– در پایان دوره او در سال 2013، نرخ تورم به حدود 35 درصد رسید.
نرخ بیکاری:
– در سال 2005، نرخ بیکاری حدود 11.5 درصد بود.
– در سال 2013، این نرخ به حدود 12.2 درصد افزایش یافت.
تولید نفت:
– در نتیجه سیاستهای خارجی و تنشهای بینالمللی، تولید نفت ایران از حدود 4 میلیون بشکه در روز در سال 2005 به حدود 2.7 میلیون بشکه در روز در سال 2013 کاهش یافت.
رشد اقتصادی :
رشد اقتصادی ایران در سالهای ابتدایی ریاست جمهوری احمدینژاد نسبتا مثبت بود، اما به مرور زمان و با افزایش تحریمها، رشد اقتصادی به شدت کاهش یافت.
– در سال 2012، اقتصاد ایران به دلیل تحریمها و سوء مدیریت به رشد منفی رسید.
یارانه ها
– یکی از برنامههای کلان ، حذف یارانههای انرژی و پرداخت یارانه نقدی به مردم بود.
– این طرح که در سال 2010 آغاز شد، به دلیل عدم مدیریت صحیح منابع و افزایش تورم، تأثیرات منفی بر اقتصاد خانوار ها گذاشت.
شاخص فساد:
– در سال 2005، ایران در شاخص فساد سازمان شفافیت بینالمللی رتبه 88 از 159 کشور را داشت.
– در سال 2013، این رتبه به 144 از 177 کشور کاهش یافت، که نشاندهنده افزایش قابل توجه فساد در دوران احمدینژاد بود.
– در دوره احمدینژاد، موارد متعددی از فساد مالی گزارش شد. به عنوان مثال، اختلاس سه هزار میلیارد تومانی ، یکی از بزرگترین فسادهای مالی در تاریخ ایران بود.دکل های نفتی هم در همین دوران گم میشد
کانال اکونومیست فارسی
