پزشکیان مرد استعفا چنان که گفت هست؟

حامد آئینه وند

تصور عمومی فعالان سیاسی و این نویسنده مبتنی بر این بود که خیز محمد باقر قالیباف برای ریاست جمهوری بعد از انتخاب مجدد به ریاست مجلس جدید احتمالا ناشی از پیغام هایی از سطوح بالای قدرت برای مهندسی مجدد انتخابات و فرستادن او به پاستور است .

فرض می‌شد همه نامزدهای منتسب به اصول گرایان پوششی وی هستند اما عدم کناره گیری سعید جلیلی و سرازیر شدن رای سازمانی سنتی اصول گرایان به سمت وی و رفتن او به دور دوم بسیاری از ناظران سیاسی را شگفت زده و این فرضیه را باطل کرد.

اگر فرض را بر صحت آمار وزرات کشور بگذاریم واگذاری وزن کشی جلیلی و قالیباف به صندوق و رفتن جلیلی به دور دوم نقش بسیار مهمی در شکسته شدن صدای بلند تحریم در دور اول و راه یابی مسعود پزشکیان به پاستور داشت.

پیروزی وی نه مرهون ویژگیهای فردی خودش یا کارنامه خوب حامیانش بلکه ناشی از افتادن قالیباف در تله فساد و ندانم کاری فرزندانش ، نزاع و تضاد منافع در اردوگاه اصول گرایان و تصویر هیولا گونه ای بود که از رقیبش سعید جلیلی توسط اصلاح طلبان در دور دوم ساخته شد.

تصویری دروغین چون جلیلی تر از خود جلیلی یعنی علی خامنه‌ای او را به میدان سیاست ایران در سطوح بالا آورده بود. این فریم های پشت هم که اصلاح طلبان ساختند بخش کوچکی از بدنه ناراضی تحریمی را در موجی از عواطف و احساسات پای صندوق آورد تا هم آنها مجدد به سفره انقلاب نزدیک شوند هم ویترین بهتری برای نظام سیاسی با یک رئیس جمهور اصطلاحا نزدیک به رفرمیست ها در سطح بین المللی به وجود آید و مهمتر از این دو ، پروژه «براندازی» پس از سرکوب خونین جنبش «زن، زندگی ،آزادی» به حاشیه برود.

اتاق فکر امنیتی نظام به خوبی می دانست اپوزسیون ایران بعد از نمایش ناکامی از همبستگی ، به دلایل متعددی که موضوع این نوشته نیست چاره ای جز تشکل یابی و انسجام مجدد نخواهد داشت .

در نتیجه در اندیشه بود که راه بر این خطر ببندد و تاحدودی موفق عمل کرده است.این را می‌شود هم به وضوح در ویدئوهای شرمساری که مخالفان نظام در خارج و مقابل کنسولگری ها تهیه کردند دید هم آن را، در رویارویی برخی فعالان سیاسی با سابقه زندان مانند بهاره هدایت و کیوان صمیمی و روشنفکرانی چون محسن رنانی و صادق زیباکلام با کسانی چون مصطفی مهر آئین و حاتم قادری در داخل ایران مشاهده کرد.

همه می دانیم عمل سیاسی کسانی که به پزشکیان رای دادند و در انتخابات مشارکت کردند به اسم «برای ایران» با کسانی که مشارکت نکردند «برای ایران» با هم فاصله زیادی دارد . اشتراک در لفظ لزوما عمل سیاسی واحدی را تولید نمی‌کند و همین امر فرصت تنفس مهمی برای نظام سیاسی ایجاد کرده است. چیزی که بیش از آنچه تصور می شود به آن محتاج است. اما اعمال سلبی در عرصه سیاسی عمر بسیار کوتاهی دارند و نمی‌شود تا پایان دوره به مردم گفت همینکه جلیلی جای پزشکیان نیست شکر گذار باشید.

بنا براین سوال کلیدی این است : آیا آنچنان که پزشکیان وعده داد اگر نتواند کار مثبتی در جهت حل یا کاهش ابر بحران های ایران انجام دهد کنار خواهد رفت؟ نه سابقه خودش که سفت و سخت به صندلی نمایندگی اش در مجلس چسبیده بود این را نشان می‌دهد نه سابقه اعضای ستاد و حامیان دالی بر این ادعاست.

آنها که این همه فریم با اطلاع از مشکلات ساختاری برای نشستن سر سفره انقلاب ساختند تا آخرین روز ریاست جمهوری وی به فرض آنکه خودش هم بخواهد مجال استعفا به او نخواهندداد. / بی بی سی فارسی