مجتبی نجفی
«شروین» خواننده جنبش « زن،زندگی،آزادی» را برای اجرای حکم زندانش فرا خوانده اند. در همان روزهایی که رییس جمهور جدید از « وفاق ملی» می گوید، باقی ارکان حکومت برای ارسال این پیام که نه از « وفاق» خبری است و نه از « ملی» بودن از هیچ تلاشی دست نمیکشند. « وفاق ملی» اتحاد جناحهای سیاسی نیست، « ملی بودن» در گفتمان شهروندی معنا می یابد و فرآیندی است که از پایین به بالا شکل میگیرد و مسیر آن مشخص است: حکومت حقوق شهروندی را به مردم ایران واگذار کند.
نه ذهنی نه عینی، حکومت فعلی، آمادگی چنین سیاستی را ندارد در نتیجه صحبت از «وفاق ملی» آرزواندیشانه است چرا که جناحهای سیاسی حاکم،نمایندگی بخش مهمی از مردم را ندارند و حتی دولت منتخب با رای حداقلی با کارشکنی های زیادی هم مواجه خواهد شد.
صورت مسأله مشخص است: اکثریتی زخم خورده که آهنگ شروین از میان حسرت ها و رنج ها و آرزوهای همین مردم بلند شد و « شروین» را نه فاندهای دولتی، « شروین» کرد و نه جایزه های آنچنانی. او را رنج همین زخم خورده ها « شروین» کرد، چرا که او از یک اتاق کوچک نه با بودجه ای نه حمایتی از دل همین حسرتها و آرزوهای شهروندان تحقیر شده، زبان ملی و جهانی «زن، زندگی،آزادی» شد.
معنای «رادیکالیسم » را فحاشان و اوباش مجازی به گند کشیده اند، از این واژه باید اعاده حیثیت کرد چرا که « رادیکالیسم» نه هپروتی بودن در عالم سیاست است، نه بددهنی و وراجی. رادیکالیسم صورت بندی و گفتمان سازی از همین رنج ها و آرزوهای ملی ماست که مانیفست گونه در آهنگ « برای» رویت پذیر شدند و نمایش یک ملت همبسته و متکثر شدند که زندگی انسانی را با دفاع از حقوق کودکان مهاجر و محیط زیست و حیوانات می خواهد.
محافظت از این رادیکالیسم در شرایط فاندی باندی و وابسته بودن بخشی از اپوزیسیون ایرانی، میل های وسیع به ارتجاع گذشته به بهانه ارتجاع فعلی، و تعریف تقلیل گرایانه از حل مسایل کلان کشور در مسأله انتخابات، یک وظیفه راهبردی است.
رادیکالیسم، تند حرف زدن و فحش دادن نیست، بلکه محافظت و تقویت گفتمانهایی است که مای متکثر ایرانی را در عین گوناگونی، برای حل مسایل ملی همبسته کند. این رادیکالیسم در حوزه قدرت جایی ندارد چرا که نماینده ای در میان جناحهای سیاسی فعلی ندارد اما در عرصه عمومی میتواند قویتر شود.
محبوس کردن « شروین» انتقام از آواز ماندگار همین رادیکالیسم است که زندگی را به شادی و آزادی و علیه دیکتاتوری با خواست های انسانی در زمین ایرانی پیوند میدهد. در نتیجه این گفتمان باز هم هزینه خواهند داد.
