مجتبی نجفی
ترور اسماعیل هنیه در تهران پیام چندجانبه داشت:
قلب تهران، ناامن ترین است.
به پیروزی ترامپ در صورت واکنش گسترده جمهوری اسلامی کمک خواهد کرد و فضای جنگی میتواند کار « کاملا هریس» دموکرات را دشوار کند.
هر گونه توافق هسته ای برای رفع تحریم را دشوارتر میکند چون هدف نتانیاهو، کشاندن جمهوری اسلامی به جنگ و فرار از مذاکرات برای دستیابی به راه حل توافق آزادی گروگان ها در غزه است.
پیام های دولت نتانیاهو که با تشدید فضای جنگی میتواند مخالفان گسترده داخلی خود را عقب بزند، چند گانه است و شرایط بغرنج و پیچیده شده. از سویی جمهوری اسلامی در انتظار نتایج انتخابات آمریکاست و به جنگ فراگیر علاقه ندارد و از طرفی هم خود و هم نیروهای نیابتی اش از یمن تا لبنان و عراق زیر ضرب اند و از طرف دیگر حامیان حزب اللهی اش عطش ترقه بازی و جنگ دارند و به خصوص اینکه عملیات « وعده صادق»، موشک باران و پهپاد باران چند ماه پیش، بازدارندگی لازم را نداشته و اسراییل در قلب تهران با ترور میهمان ویژه، دستگاه امنیتی کشور را تحقیر کرده.
در این اوضاع خطرناک، پیام نمادین اسراییل صادر شده مبنی بر اینکه هیچ مقامی مصونیت ندارد و اگر هم ترور نمیکنند دلایل دیگری دارد و مسبب حفر این ناامنی خود جمهوری اسلامی است که کیان کشور را هدف قرار داده.
بارها هشدار داده شده بود ساختار امنیتی ایران تحت نفوذ است. به صورت سیستماتیک، فعالان مدنی را آزار میدهند اما خیابانهای تهران، جولان خشونت و ترور شده. باورش برای شما سخت است همین صفحه ایستاگرامی و کانال تلگرامی اینجانب و همین مطالب، یک نهاد امنیتی و یک شعبه قضایی را به خودش مشغول کرده و آنها واژگان اصلی این صفحه: « مقاومت مدنی»، «تکثر»، ایران متحد متکثر، صلح و توسعه و دموکراسی را تحت اتهام تحریک به « قتل و کشتار » پرونده سازی میکنند اما همزمان خود از سیاست اعدام،حبس،حصر و کشتن معترضان و بازداشت کنشگران دست بر نمیدارند. این مشتی از خروار است و نشانه ای بر اینکه تمرکز نهادهای امنیتی بر شهروندآزاری و پرونده سازی برای دموکراسیخواهان است و میدان ترور گسترده شده و نفوذی ها، پیشانی بر مهر بسته و تسبیح به دست، مرگ بر این و بر آن میفرستند و با سیاست سرکوب، کشور را تهی از دلسوزان میکنند و زندانها را پر از دغدغه مندان فقر و فساد و تبعیض.
مام میهن در خطر است چرا که مسأله این است نفوذ به خودی خود اصالت ندارد، بر بستر جهل میروید، در دستگاه قضا وابسته به نهاد قدرت، در ساختار استبدادی و در فرهنگ ریا که از ویژگی های مهم حکومت دینی است.
