به گزارش خبرنگار ایلنا،
از زمان شروع اعتراضات پرستاران قریب به یک ماه میگذرد. سختی کار، اضافه کار اجباری با ساعتی ۲۰ هزار تومان، عدم اجرای صحیح قانون تعرفهگذرای، پرداخت ناچیزِکارانه و معوقاتِ مزدی و… از مهمترین دلایل اعتراضات پرستاران است. در بین گروههای مختلف پرستاری، پرستاران اورژانس پیش بیمارستانی نیز در طول این مدت چندین بار در شهرهای مختلف دست به اعتراض زدهاند. خواستهی این پرستاران چیست؟
رضا قرهباغی، رئیس هیئت مدیره انجمن فوریتهای پزشکی کشور، کمبود نیروهای اورژانس و تحمیل اضافه کار اجباری را یکی از مهمترین مشکلات نیروهای اورژانس دانست و گفت: مهمترین مشکلعدم تناسب تعداد پرستاران و بیماران است. در مورد نیروهای اورژانس این مشکل به دلیلِ کمبودِ آمبولانس و تجهیزات و پایگاهها چند برابر است. این وضعیت هم فشار کاری مضاعفی به نیروهای فوریت و بیمارستان وارد میکند و هم جان بیماران را به خطر میاندازد. به هر حال خدماتی که ارائه میشود، متناسب با تعداد بیماران نیست.
وی ادامه داد: همچنین در حوزه فوریتهای پزشکی میتوان به فرسودگی ناوگان نیز اشاره کرد. خیلی از آمبولانسها از رده خارج شدهاند و درگیر تعمیرگاه هستند و برخی چنان از دور خارج میشوند که حتی نمیشود آنها را تعمیر کرد. ما حتی اگر نیرو هم به اندازه کافی داشته باشیم، باز هم چون آمبولانس کم است، خدمترسانی به مردم مختل میشود.
قرهباغی بهعدم تجهیز پایگاهها اشاره کرد و گفت: مشکلاتِ نیروهای اورژانسِ پیشبیمارستانی بسیار بیشتر از این حرفهاست. پرستارانِ مستقر در بیمارستان مشکلات چندانی از نظر محل استقرار ندارند، اما نیروهای اورژانس خیلی اوقات در پایگاههایی مستقر میشوند که اطرافشان امکانات شهری وجود ندارد. در این وضعیت آنها معمولا در کانکس، ۲۴ ساعتِ کاریِ خود را میگذرانند که امری طاقتفرساست.
