کشوری تعطیل با رهبرانی تعطیل تر

از بهمن کشور تعطیل است اما بسوی قله در حرکت هستیم

رضا ولدبیگی

اواخر بهمن ماه است و قرار است برای روند پیشرفت کار تصمیم گیری شود .از آنطرف میز یکی می‌گوید آقای مهندس از آخر بهمن دیگه کسی جنس نمی فروشد .باید انبارداری کنند .البته ترجیح می‌دهند جنس نفروشند چون آنطرف سال گران‌تر میشود .کناری برای اینکه وارد بحث شود می‌گوید فقط باید نقدی خرید کرد کسی چک آنطرف سال را قبول نمی‌کند ،صحبت از عیدی و پاداش و زمان پرداخت می‌شود. بوی عود در خیابانها نشان از عید و تعطیلی میدهد .مغزها هیچ تمایلی به برنامه ریزی برای شروع کاری ندارند و پاها برای کار کردن سست شده ظاهرا اسفند ماه فصل کار و تصمیم گیری نیست !! حکومتیها با ژست بی تفاوتی بفکر تعطیلات ایام نوروز و کارگران بدنبال خرید رختی ارزان برای بچه ها تا با تغییر رنگ لباس نوروز را جشن بگیرند.مقامات فرزندانشان را راهی سفرهای پر هزینه خارج می‌کنند. فروشگاه‌های برند مملو از خانمهای چادری و اکثریت بدنبال رختی نو در میان دستفروشان ،اخه میگن‌شگون داره .

رهبران هم در نوروز بدنبال فرصتی برای سخنرانی‌های پوچ، از هرچه بگویند در طول سال بدتر میشود . معلوم‌ نیست آنها چه لایه اجتماعی را نمایندگی میکنند بیکاره هایی پر مدعا .یاد عبارت لمپن پرولتاریا می افتم که به فقرای بی شغل و کار اطلاق می‌کرد و نمی‌توان رفتار سیاسی آنها را پیش بینی کرد. یکجا از انقلابی ترینها و جایی دیگر با کودتاچیان جان‌نثار شاه. رهبران ما هم‌ معلوم‌ نیست از چه جنسی هستند. سخنرانانی بیکاره و بی مسئولیت .شاید اطلاق واره لمپن رهبران توصیف بی ربطی نباشد .

مسئول فلاکت کشورمان لمپن رهبرانی چون جنتی و … هستند . در تمام عمرشان هیچ نقشی در عرصه تولید ارزش نداشته اند. نه کارگر نه مدیر نه سرمایه گذار نه کارآفرین نه کشاورز نه مشغول در بخش خدمات .قدیمها بیکاره ای بر سرخرمن کشاورز یا دخل کاسب بوده اند .گر تمام کشور تعطیل و در اوج فلاکت انان هنوز دم از قله می‌زنند. فروردین تمام‌میشود معلوم‌نیست بعد آن محرم است یا رمضان .هر کدام باشد دیگر تا پایانش مملکت تعطیل است . آخر در رمضان‌مگر می‌شود تصمیم جدی گرفت .مقامات تشنه و گرسنه و بوی دهن آنها از چند متری آدم را خفه می‌کند. هر روز درگیر مهمانی افطاری و چرخ اقتصاد کشور معلوم نیست در چه جهت می‌چرخد.مهم نیست با سخنرانی هجوی آن را خوب نشان می‌دهند. بسوی قله می‌رویم .

چنان می‌کنند که زبده ترین جوانان می‌روند و کارگر علمی برای دانشگاه‌های خارج میشوند و با وقاحت دم از تولید علم میزنند . نمی‌دانند تولید علم و فن حتی در بهترین دانشگاهای غرب نیست . از ۲۶۰ میلیارد دلار بودجه تحقیق و توسعه آمریکا ۱۸۰ میلیارد دلار آن توسط شرکت‌های خصوصی تامین می‌شود ولی در مرام انان هیچ شرکت خصوصی قوی و مستقل نباید باشد انان صنعت خدمات و کشاورزی را پادوی و دانشگاه را مجیزگوی خود می‌خواهند. اسفند وفروردین و رمضان فعلا سه ماه تعطیل . محرم است و ماه عزا . علم و کتل و دیگهای اش شاه سلطان حسینی برقرار .ماه تظاهر به عزا و غم هر مدیری سیاه نپوشد غیر خودی .اربعین و ماه صفر و عزای دیگر.موکبهای پر هزینه .شربت‌های صلواتی با لیوانهای یکبار مصرف که بطرز شرم آوری در معابر رها می‌شوند.

جلو می‌رویم هاله تعطیلات .۱۴ و ۱۵ خرداد دو هفته بر سر کشور سایه می افکند .حالا دیگه تابستان است و فصل تعطیلات .حتی مقامات و مراجع هم به ییلاق می‌روند . تعطیلات تابستانی و بلاتکلیفی کار و تلاش .مسافرت‌هایی رفع تکلیف گونه ،جاده ها شلوغ پلیس راه بطور جدی اعمال قانون خواهد کرد در فلان پاسگاه جوانی را کشته اند. دختری بی روسری در رشت گلوله خورده .نمیدانم‌ چقدر تعطیل بوده ایم از بهمن ماه ولی ما به سمت قله می‌رویم .. شهریور و مهر هم چنان هیجان و جنب و جوش دانشگاه و مدارس است که فعلا فکر کار و صنعت تعطیل .تا می‌رسیم به شبحی از تعطیلات ژانویه برای بازرگانان و تاجران .بعد از آن زمزمه دهه فجر و سخنرانی‌های پوچ و بی محتوا و وارونه نشان دادن آرمان‌های انقلاب بزرگ بهمن .

گمان می‌کنم تا حالا شش ماه تعطیلی کشور قطعی است .اگر بی برقی و بی گازی را هم اضافه کنیم رسما باید گفت کشور تعطیل با رهبرانی تعطیل تر .چنین رهبرانی چه چیز را رهبری میکنند ؟ رهبران بی خدای چین از زمان انقلاب ما درآمد سرانه مردمش را پنجاه برابر کرده اند و ما درآمد سرانه را از همان زمان نصف کرده ایم .۵۰۰ میلیون نفر را از فقر نجات داده اند ولی اکثر شاغلین ما فقیرند و رهبران تعطیل ما متنعم از قاچاق نفت فرزندانشان ما را به سوی قله می برند .

@Sahamnewsorg