حسین باستانی
پروژه نوظهور «عبور از خامنهای با خامنهای»، مبارزه با فساد در کشور را در گرو پایان دوره رهبر فعلی میداند و همزمان، توهم جا انداختن تعریف جدیدی از «اصلاحات» به سردمداری مجتبی خامنهای را دارد. نشانههای ارتباط این پروژه با بخشی از دستگاه اطلاعاتی ایران، معنیدارند.
تکرار افشاگریهای ۱۶ سال پیش از سوی عباس پالیزدار، به خودی خود اتفاق بزرگی نبود. به همین ترتیب، تبلیغ او برای جانشینی مجتبی خامنهای از تریبونی رسمی، اقدام کمسابقهای محسوب نمیشد.
ارتباطات پالیزدار با محافلی در حکومت را هم، نمیتوان خبر جدیدی دانست -او در جایی به وضوح اعلام میکند که بعضی از افشاگریهای قبلیش به خواست «دوستان وزارت اطلاعات» بوده.
اما ویژگی خاص اظهارات عباس پالیزدار آن است که آشکارا، برای فروختن ایده «اصلاحات مجتبی-محور» به افکار عمومی تلاش میکند.
لازم به یادآوری نیست که مدافعان سنتی مجتبی خامنهای، عمدتا «استمرار عصر خامنهای» را در گرو جانشینی فرزند او دانستهاند و برای تحقق آن، چشم به اجماع اصولگرایان داشتهاند.
پروژه جدید اما، میکوشد راه «عبور از عصر خامنهای» را جانشینی پسرش معرفی کند و ظاهرا در این مسیر، سعی در جذب اصلاح طلبان دارد.
پالیزدار مشخصا این رویکرد را، با ابراز امیدواری به پایان هرچه سریعتر رهبری خامنهای برای ممکن شدن «مبارزه با فساد»، «آزادیهای اجتماعی» و «اصلاحات بنیادین» همراه میکند.
ابراز امیدواری به پایان رهبر جمهوری اسلامی از یک تریبون رسمی -ولو برای تبلیغ پسرش- طبیعتا واکنش طیفی از مدافعان رهبر را در روزهای اخیر به همراه داشته. فارغ از آنکه جزو حامیان جانشینی مجتبی خامنهای باشند یا نه.
