میراصغر موسوی
سخنان اخیر آقای خامنهای نگران کننده است. حرفهایی که میگوید، با امور جاری جور نیست. چیزهایی که بر زبان میآورد: تکههایی از اوهام شخصی است. او مسائل را نادیده پشتسر میگذارد- و یا از آن بیخبر است و نمیداند چه پیش آمده و وضعیت چگونه است.
بر شکست چشم بستن و آن را به زبان نیاوردن یک چیز است، اما باز و باز، برای صدمین بار دروغ به خورد مردم دادن نابخشودنی است.
آنچه رهبر ایران درباره یک واقعه که همه ناظران جهانی شاهد آن بودهاند میگوید، از شدت ساده انگاری تعجبآور و هم باور ناپذیر است. اما به نظر نمیرسد خامنهای چنین سادهاندیش باشد. اگر حتی او تا این حد سادهاندیش شده باشد، بار فاجعه آنقدر شدید و سنگین است که هر آدم کرخت شده را حتی، تکان میدهد و به تکاپو میاندازد. با این حال، رهبر کشور که فرمانده کلقوا نیز هست، یک واقعه مهمِ فاجعهبار را به سادهترین حد ممکن تقلیل میدهد. او اگر به غیر عمد نکته اصلی را نمیگوید، پس هنوز به عرض نرساندهاند تا در جریان آن قرار بگیرد و متوجه شود:
علت شکست ایران و فروپاشی رژیم بشار اسد، نه به دلیل بسته شدن آسمان سوریه توسط دو کشور نامبرده شده در بالا، بلکه به دلیل ترک آسمان سوریه توسط روسیه است: روسها آسمان سوریه را رها کردند و رفتند و با بی دفاع شدن آسمان، زمین نیز رها شد. در آنجا جنگی رخ نداد تا یکی بر دیگری غلبه کند. در واقع امر، یکی رفت و یکی دیگر آمد و در جای او نشست. به توجه به آنچه رخ داده اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم، باید بگوییم: ایران در ماجرای سوریه حتی افتخار شکست را نیز کسب نکرده است.
آنچه از دست رفته، فقط پولِ نان ملت ایران و جان جوانان نیست، قرار گرفتن ایران در تندباد حوادثِ بنیان افکنی است که آغاز شده است. از این پس روند حوادث تندتر نیز خواهد شد و نظامی که از پُشت نقش زمین است، احتمالا قادر به بر خواستن نباشد. در این صورت لگدمال خواهد شد.
چنانچه ستون خیمه جبهه مقاومت فرو ریخت، اعتبار ایران در منطقه نیز بر باد رفت. حالا هم عمق استراتژیک از دست رفته و هم متحد استراتژیک که سرکوب مردم ایران در سال ۸۸ را سازماندهی کرد. و چه بسا روسیه بخواهد یک هدیهی بزرگتر را به ترامپ تقدیم کند.
