مهدی سلیمی
امروز بیست و یکمین سالگرد زلزله بم بود که حزنی بر حافظه جمعی ماست و در آن بر طبق آمار رسمی ۳۴ هزار نفر از هم میهنان جان خود را از دست دادند و ۷۰ هزار نفر بی خانمان شدند. علت این حجم وسیع تلفات جانی و تخریب منازل مسکونی به علت بافت فرسوده و نبود ایمنی ساخت و ساز بود. پس از چنین فاجعه انسانی دلخراشی جامعه بینالمللی هم به کمک شتافت اما پس از طی شدن بیش از دو دهه هنوز عده ای از مردم نجیب بم در کانکس زندگی می کنند!
اما چند وقت پیش برای بازسازی ویرانه های لبنان رییس مجلس جمهوری اسلامی قول ساختن آن را بهتر از قبل داد و بلافاصله شهروندان لبنانی چک های دلاری آن هم در سخت ترین روزهای پولی حکومت ولی فقیه را دریافت کردند. امروز همه میدانیم آنچه هزینه گروهک های شبه نظامی نیابتی شد و آنچنان نابود شدند که خود خامنه ای هم وجودشان را انکار کرد اگر یک دهم آن هزینه مردم ایران میشد اکنون جزو مرفه ترین مردم دنیا بودیم
برای جمهوری اسلامی ایرانی بودن مهم نیست عضو امت اسلامی بودن است که اهمیت دارد. برای آنکه ملموس تر این قضیه را درک کنیم یادآوری کنم در سال ۸۸ وقتی مواضع نوه بنیانگذار حکومت و چند انتقاد و حرکت کوچک او هم به مذاق آنان خوش نیامد سال بعد در سالگرد پدر بزرگش آنها با شعار: « نواده روح الله، سید حسن نصرالله» به او فهماندند که مهم تر از ایرانی بودن و نسبت خونی با خود خمینی در خدمت امت اسلامی و ایدئولوژی آن بودن است. وقتی ما صحبت از پس گرفتن ایران میکنیم یعنی میخواهیم آن را از دست ایدیولوژی اسلامی و مردمی که ایران را خرج ایده خود میکنند نجات دهیم و حرف ما مخالفت با یک حکومت نیست بازپس گیری ایران از امت گرایان است آنانی که یک لبنانی تابع ولی فقیه را بر جوان ایرانی و دمشق را بر خوزستان ترجیح می دهند
