حمید آصفی
افشاگری از شبکهی تاریک ثروت و نفوذ در لفافهی حمایت از محور مقاومت
مخالفت با افایتیاف، نقابی است بر روی بازی مرگبار الیگارشی مالی قدرتمند در ایران. آنها با فریادهای بلند ضداستکباری و شعارهای حمایت از محور مقاومت، سدی از جنس تاریکی و ابهام در برابر شفافیت مالی و گذار دموکراتیک برپا کردهاند.
اما پشت این پرده، واقعیتی تلخ پنهان شده است: شبکهای پیچیده از ثروتاندوزی و پولشویی که از عدم شفافیت و تحریمها تغذیه میکند.
ادعای ممانعت از کمک به نیروهای نیابتی و محور مقاومت، دروغی بیش نیست. کمکهای ادعایی از طریق کانالهای غیررسمی و بدون هیچگونه شفافیتی انجام میشود و این خود، زمینهساز فساد گسترده و اختلاسهای کلان است. در واقع، این روش نه تنها کمکی به محور مقاومت نمیکند، بلکه به نفع گروههای تروریستی و افرادی که خارج از کنترل هستند، عمل میکند و باعث افزایش بیثباتی و ناامنی در منطقه میشود.
در این میان، فراکسیون سرمایهداری وارداتمحور ایران، نقش کلیدی را ایفا میکند. این گروه با استفاده از شبکههای قاچاق معکوس کالا و پولشویی بینالمللی، سالانه بین ۳۰ تا ۸۰ میلیارد دلار از ثروت ملی را به خارج از کشور منتقل میکند.
این فراکسیون، با تمرکز بر تجارت و واردات به جای تولید، نه تنها به اقتصاد کشور آسیب میزند، بلکه منافع اقتصادی عدهای خاص را تأمین میکند. آنها با ادغام در شبکههای مالی بینالمللی، ثروت خود را به شدت افزایش داده و بر اقتصاد ایران فشار وارد میکنند. بنابراین، شعارهای ضداستکباری و مبارزه با اسرائیل، تنها ابزاری برای پوشاندن فعالیتهای غیرقانونی و ثروتاندوزی این گروه هستند.
پذیرش افایتیاف، اولین گام برای شکستن این دایرهی شوم است. این امر نه تنها موجب شفافیت مالی و کاهش فساد میشود، بلکه باعث توسعه روابط اقتصادی بینالمللی و بهبود وضعیت اقتصادی مردم ایران نیز خواهد شد.
مخالفت با افایتیاف در حقیقت، حمایت از این الیگارشی مالی قدرتمند است که با استفاده از شعارهای پوچ، حفظ منافع خود را در اولویت قرار داده و آینده کشور را به خطر میاندازد.
این یک بازی مرگبار است که در آن، ملت ایران قربانی منفعتطلبی عدهای خاص قرار میگیرد.
در نهایت، برای رهایی از این وضعیت، باید صدای مردم و جامعه مدنی بلندتر از همیشه باشد و در کنار مبارزات آزادیخواهانه و عدالتطلبانه، مطالبه شفافیت مالی را به عنوان یک اصل بنیادین در سیاستهای اقتصادی کشور مورد توجه قرار دهد.
این مطالبه، فارغ از اینکه هر حکومتی در ایران بر سر کار آید، باید FATF و شفافیت مالی را بپذیرد.
اگر میخواهیم آیندهای بهتر برای ایران بسازیم، جدا از مطالبات دموکراتیک سیاسی و مبارزه علیه تبعیضات سیستماتیک، باید این فراکسیون سرمایهبرداری را افشا کنیم. زیرا این نوع فراکسیون در هر مدلی از حکمرانی، سببساز تهی کردن خزانه ملی کشور و نابودی تولید و اشتغال خواهد بود.
به این اعتبار، باید با قاطعیت در برابر این الیگارشی مالی ایستادگی کنیم و مطالبه یک نظام اقتصادی عادلانه و شفاف را پیگیری نماییم.
