وقتی در اعتراضات دی ۱۳۹۶ گروهی از معترضین شعار دادند:
اصلاحطلب، اصولگرا
دیگه تمومه ماجرا
گمان میشد حاکمیت عمق اعتراضات جامعه و مخاطب اصلی آن را درک کرده باشد، اما گویا هنوز چنین نشده و گفتمان قدرت تلاش میکند روایت داستان تکراری دعوای این دو جناح سیاسی و طرفدارانش را روایت غالب و اصلی جامعه امروز ایران بداند و سطح مطالبات و اعتراضات را در همین روایت متوقف کند.
جدیدترین تلاش این است که پس از رأی گیری تیر ۱۴۰۳ و نشستن مسعود پزشکیان بر جایگاه ریاست جمهوری دولت چهاردهم، دوباره این روایت تکراری غالب شود و مطالبات و اعتراضات اصلی جامعه در میان هیاهوی دعوای رسایی و ظریف و عارف و قالیباف و جلیلی و پزشکیان؛ و تجمع تکراری کفن پوشان همیشه آزاد و دارای مجوز ثابت! با شعارهای اصول گرایی بر علیه دولتی با سیاستهای اصلاح طلبانه و ظریف بهعنوان یکی از این دولت مردان، مکتوم شود و نادیده و ناشنیده بماند.
نکتهی مهم اینجاست تقلیل دادن بحران عمیق مشروعیت و مقبولیت حاکمیت و سیاستهای داخلی و خارجی آن در میدان نظام اجتماعی این کشور به دعوای تکراری اصولگرایان و اصلاحطلبان در غیاب مردم، دیگر کمکی به رفع این بحران نخواهد کرد.
فریبا نظری
۷ بهمن ۱۴۰۳
