یک سال مبارزه، یک سال پیشروی؛ جمهوری اسلامی ضعیف‌تر از پارسال و ما نزدیک‌تر به هدف نهایی

در یک سال گذشته، مبارزه‌ی مردم از سراسر کشور علیه جمهوری اسلامی وارد مراحلی شد که در آن پیشروی جامعه و عقب‌نشینی حکومت بسیار مشهود شده و در گفتگوهای روزانه مردم و حتی مسئولان حکومتی جا خوش کرده است. این یک سال، سال تثبیت پیروزی‌ها، گسترش گفتمان‌های رهایی‌بخش و ضربات سنگین به رژیمی بود که همچنان دست از سرکوبگری برنداشته، هرچند که تیغ سرکوبش از همیشه کندتر شده.

تثبیت بی‌حجابی سراسری؛ فروریختن یکی از پایه‌های ایدئولوژیک حکومت اسلامی
حجاب که یکی از ستون‌های سرکوب و سلطه‌ی جمهوری اسلامی علیه کل جامعه و به‌خصوص علیه زنان بود، در یک سال گذشته به‌طور کامل فرو ریخت. ما زنان، بدون توجه به فرمان، اجازه یا مصوبه و قانون، خیابان را از آن خود کردیم و حجاب را کنار گذاشتیم. این تحول بنیادین، شکست سیاسی-عقیدتی عمیقی برای جمهوری اسلامی رقم زد. یک خاکریز کلیدی را از چنگال حکومت خارج کرده‌ایم و حالا با اعتراضات عریان یکی پس از دیگری اثبات می‌کنیم که راهمان تا رهایی کامل زنان ادامه دارد.

بحران معیشتی و سقوط تاریخی ارزش ریال برابر دلار
جمهوری اسلامی نشان داده نه تنها برابر مردم معترض و خواهان یک زندگی بهتر،بلکه در اداره‌ی امور کشور در معنای حداقلی آن نیز شکست خورده است.
سقوط آزاد ارزش ریال، که در کمتر از یک سال از ۶۰۰ هزار ریال به یک میلیون ریال در برابر هر دلار رسید، زندگی میلیون‌ها تن از ما را به نابودی نزدیک کرده است. فقر، بیکاری و گرانی نشان از پوسیدگی ساختار حکمرانی رژیم دارد. جمهوری اسلامی که زمانی مدعی «مدیریت جهانی» بود، اکنون حتی قادر به تامین آب و برق و گاز و همچنین کنترل قیمت نان در داخل مرزهای کشور هم نیست.

انزوای بین‌المللی و آغاز روند بایکوت جهانی جمهوری اسلامی
جنایات گسترده‌ی این حکومت علیه فعالان انقلاب «زن، زندگی، آزادی» نه تنها در داخل ایران، بلکه در سطح جهانی هم واکنش‌های بی‌سابقه‌ای را برانگیخت. تشکیل کمیته‌ی حقیقت‌یاب سازمان ملل و افشای جنایات سیستماتیک این رژیم، مشروعیت جمهوری اسلامی را در سطح بین‌المللی با بحرانی بزرگ روبرو کرده است. جهان دیگر با این حکومت مانند یک دولت عادی رفتار نمی‌کند، مقاماتش را اخراج می‌کند یا کنسولگری‌ها و مراکز تروریستی‌اش را تعطیل می‌کنند. هر روزی که در فضای سیاسی بین‌المللی می‌گذرد، با مبارزات مردم در داخل و خارج کشور، شاهد تضعیف روابط دیپلماتیک رژیم و منزوی‌تر شدن حکومت اسلامی در سطح بین‌المللی هستیم.
کار به جایی رسیده که گام بعدی در عرصه بین‌المللی شناخته شدن سپاه پاسداران به عنوان یک سازمان تروریستی و سران بلندپایه جمهوری اسلامی به عنوان عوامل سازمانده ترور و یک حکومت جنایتکار علیه بشریت است.

ضربات سنگین به سران جمهوری اسلامی و محور سرکوب
سال گذشته، یکی از مرگبارترین دوران‌ها برای سران جمهوری اسلامی و هم‌پیمانان منطقه‌ای آن بود. چهره‌های کلیدی حکومت، چه در ایران و چه در خارج، یکی پس از دیگری از میان برداشته شدند. مرگ مشکوک ابراهیم رئیسی، از بین رفتن چهره‌های قضایی-امنیتی مانند محمد مقیسه و علی رازینی، حذف مهره‌های کلیدی «محور مقاومت» جنبش اسلام سیاسی نظیر حسن نصرالله، اسماعیل هنیه و یحیی سنوار و در نهایت سقوط رژیم دیکتاتوری بشار اسد، جمهوری اسلامی را در منطقه فلج کرده است.

مبارزه علیه اعدام؛ خاکریز بعدی در مسیر آزادی
ایستادگی مردم ایران علیه اعدام در سال گذشته به اوج خود رسید. حالا دیگر این بحث در میان مردم و فعالان انقلاب «زن، زندگی، آزادی» جریان دارد که خاکریز بعدی، خلع سلاح جمهوری اسلامی از ابزار اعدام است. همان‌طور که در سال‌های دورتر، پرونده‌ی اجرای احکام سنگسار توسط حکومت را بستیم و در سال‌های گذشته، حجاب را کنار زدیم، اکنون نوبت آن است که مجازات اعدام را به چالش بکشیم.

امسال می‌تواند سال نابودی جمهوری اسلامی باشد

این یک سال نشان داد که جمهوری اسلامی شکست‌پذیر است. تثبیت بی‌حجابی، سقوط اقتصادی، انزوای بین‌المللی، حذف شدن سران سرکوب و گسترش مبارزه علیه اعدام، همه نشانه‌هایی هستند که نشان می‌دهد این رژیم در مسیر فروپاشی قرار گرفته است. هیچ قدرتی، هیچ نیرویی و هیچ سرکوبی نمی‌تواند جلوی مردمی را بگیرد که ایستاده‌اند تا آزادی و برابری را پس بگیرند.

مبارزه ادامه دارد، پیروزی نزدیک است. 

#زن_زندگی_آزادی
#نه_به_اعدام
#جمهوری_اسلامی_نابود_باید_گردد

شبکه سراسری انقلاب زن زندگی آزادی