جلسه روز یکشنبه مجلس نشاندهنده ترس و نگرانی شدید حاکمیت بود؛ بهویژه نسبت به تظاهرات گسترده نانوایان در مشهد، درگیری آنها با نیروهای سرکوبگر، اعتصاب کامیونداران و پیامدهای قطعی برق در کشور.
نیکبین، عضو مجلس، در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۴ گفت:
مردم به سختی روزگار میگذرانند؛ نان را با خون دل تهیه میکنند. دیروز در مشهد شاهد تجمع گسترده نانوایان بودیم. در برخی نقاط کشور، دولت ۲۸ روز است سهم خودش را به نانوایان پرداخت نکرده، درحالیکه آنها سهم خودشان را دادهاند.
نانوایان چه گناهی کردهاند؟ هزینه بیمهشان هم بالا رفته. با یک مدیریت ساده میشد مشکل آنها را حل کرد. نمیشود زمستان برق نداشته باشیم، تابستان هم نداشته باشیم؛ نه سوخت هست، نه مدیریت. مثلاً کارخانه سیمان میگوید بهخاطر نداشتن برق تعطیل شده. وقتی میپرسیم چرا برق نیست، میگویند ژنراتور داریم اما سوخت نمیدهند.
اکثر معادن در کاشمر و بردسکن تعطیل شدهاند چون ژنراتور دارند ولی سوخت نمیرسد. زمستان گفتند سوخت نیست، حالا که تابستان است، دیگر چه بهانهای هست؟
آقای قالیباف! کامیوندارها، معدندارها و کارخانهدارها همه ناراضیاند. حجم این اعتراضات طبیعی نیست. دولت به جای کسب رضایت مردم، آنها را به سمت نارضایتی و تجمع سوق میدهد. اعتراض نانوایان، کامیونداران، معدنداران و صنایع مختلف نشانه وجود یک دست پنهان در کار است. این وضعیت عادی نیست.
