حسین باستانی
زمانی خبرگزاری تسنیم وابسته به سپاه، استدلالی جنجالی را منتشر کرد که حکایت داشت مدافعان شخصی بودن حق پوشش برای زنان، باید «حق التذاذ» مردان از آنها را نیز به رسمیت بشناسند و «تجاوز» تلقی نکنند.
مطابق این استدلال، نتیجه به رسمیت شناختن «حق عریانی برای زن» آن بود که چون «لحاظ فطری و خلقت مرد به سوی زیبایی های زن میل پیدا می کند و علاقه مند به ایجاد رابطه جنسی است، پس حق دارد از چیزی که از آن خوشش می آید بهره ببرد».
نوشته خبرگزاری تسنیم، به فاصله چند روز از انتشار پیشنهاد جنجالی یکی از فعالان حکومتی منتشر میشد که تاکید داشت بهتر است «جرم تعرض و مزاحمت به زنان بدحجاب را از مزاحمت به زنان محجبه جدا کرد» و برای تعرض به «زنان بدحجاب و بی حجاب به دلیل مشارکت آن زن در ایجاد این جرم، تخفیف و عفو فراهم نمود».
مرور صفحات حوادث روزنامه های ایران نشان می دهد که رد پای تمسک به این نوع استدلال، مکررا در«دفاعیات» بزهکاران جنسی قابل تشخیص بوده است: اعم از جوانی که پس از تجاوز جنسی به بانویی «هفتاد ساله»، برای دفاع از خود میگوید «آن خانم وضعیت ظاهری نامناسبی داشت و لباس نامناسبی پوشیده بود»، یا یکی از دستگیرشدگان پرونده تجاوز دستجمعی به خانم های حاضر در یک مهمانی خانوادگی در خمینی شهر که مدعی میشود «وضعیت» قربانیان از عوامل تجاوز به آنها بوده.
در همین پرونده، رئیس وقت پلیس آگاهی استان اصفهان میگوید «اگر در این حادثه خانم ها حداقل حجاب را… رعایت کرده بودند، شاید مورد آزار و اذیت قرار نمی گرفتند»، و امام جمعه وقت خمینی شهر تا به آنجا پیش میرود که اعلام میکند قربانیان تجاوز «آدم های علیه السّلامی نبوده اند»…
متن کامل این مقاله قدیمی
https://www.bbc.com/persian/iran-features-51109966
