داوطلب در تازهترین گزارش خود با عنوان «کلاس زیر سایهی سرکوب» از تداوم و تشدید فشار بر آزادی انجمن و تجمع معلمان در ایران طی دو سال گذشته پرده برداشته است. این گزارش که دورهی زمانی مهر ۱۴۰۲ تا مهر ۱۴۰۴ را دربر میگیرد، نشان میدهد که حکومت ایران چگونه با استفاده از مجموعهای از ابزارهای کیفری، اداری و ایدئولوژیک، سازمانیابی مستقل در میان فرهنگیان را محدود و خاموش کرده است.
بر مبنای این گزارش، در این بازهی دوساله:
🔹 دستکم ۷۵ رویداد اعتراضی در ۲۶ شهر کشور ثبت شده که در بیش از ۵۰ مورد آن، بازنشستگان فرهنگی نقشی محوری داشتهاند.
🔹همزمان حکومت دستکم ۲۳۱ مورد بازداشت یا پیگرد قضایی و ۷۵ حکم انضباطی اداری علیه معلمان صادر کرده است.
🔹حدود ۲۰ هزار مدیر مدرسه جایگزین شدهاند؛ اقدامی که بخشی از آن بهدلیل مخالفت مدیران با اجرای سیاستهای ایدئولوژیک از جمله حجاب اجباری بوده است.
🔸فشارها در استان کردستان بهطور ویژه شدید بوده و بسیاری از معلمان کرد بهدلیل دفاع از آموزش به زبان مادری با اخراج، کاهش حقوق یا انتقال تنبیهی مواجه شدهاند؛ وضعیتی که نشاندهندهی تلاقی سرکوب قومی و صنفی است.
🔸در بخش دیگری از گزارش آمده است:
با وجود فضای بهشدت امنیتی، اعتراضهای معلمان در اشکال جدیدی ادامه یافته است. از جمله کنشگری دیجیتال و نمادین و تداوم اعتراضهای بازنشستگان در قالب «سهشنبههای اعتراضی». در روز معلم ۱۴۰۳ نیز فرهنگیان معترض علیه سانسور علمی و تغییرات ایدئولوژیک در کتابهای درسی دست به تجمع زدند.
🔸گزارش همچنین به افزایش روند کنترل ایدئولوژیک در آموزش اشاره دارد؛ از جمله برنامههای رسمی برای آموزش مؤذنها و توسعهی نمازخانهها، در حالیکه طبق آمار رسمی، کمبود معلم و نرخ ترک تحصیل در مدارس رو به افزایش است.
🔸سرکوب مداوم فرهنگیان نهتنها حقوق بنیادین آنان را نقض میکند، بلکه کیفیت آموزش عمومی را نیز تهدید میکند. ادامهی چنین روندی به افزایش ازخودبیگانگی معلمان، کاهش کیفیت آموزش و آسیب به آیندهی کودکان ایران خواهد انجامید.
🔸در پایان، گزارش مجموعهای از توصیههای سیاستی و عملی را ارائه میدهد؛ از جمله چگونگی:
🔹 پایان دادن به جرمانگاری فعالیتهای صنفی و بازگرداندن معلمان اخراجشده،
🔹 برچیدن ساختارهای امنیتی موازی در مدارس،
🔹 و فراهمکردن زمینهی بازسازی تشکلهای صنفی مستقل فرهنگیان.
منبع کانال اصل (https://t.me/asl20_campaign/1918)۲۰
