اتهام همکاری با اسرائیل به نرگس محمدی؛ تکرار سناریوی پوسیده، اوج بی‌شرمی حاکمیت

شیرین عبادی

اتهام‌های واهی علیه مدافعان حقوق بشر و فعالان سیاسی در جمهوری اسلامی موضوع تازه‌ای نیست، اما این‌که امروز نرگس محمدی، برنده‌ی جایزه‌ی نوبل صلح، به «همکاری با دولت اسرائیل» متهم شده، شرم‌آور و رسواکننده است. بعد از «جنگ ۱۲ روزه»، حاکمیتی که همیشه منتظر جنگ و خشونت است، موج پرونده‌سازی را تشدید کرده و صدها نفر را به «جاسوسی» و «بغی» متهم کرده است. همه‌ی بازداشت‌شدگان مراسم هفتم خسرو علیکردی باید فوری و بی‌قیدوشرط آزاد شوند.

نرگس محمدی در یک تماس بسیار کوتاه تلفنی از محل بازداشتش در مشهد  و گفت که او را به «همکاری با دولت اسرائیل» متهم کرده‌اند. او در این تماس توضیح داده با ضربات شدید و مداوم باتوم در ناحیه‌ی سر و گردن مورد حمله قرار گرفته و سپس با خشونت بازداشت شده است. مأموران هم‌زمان با ضرب‌وشتم، او را تهدید کرده‌اند و به او گفته‌اند: «مادرت را به عزایت می‌نشانیم.» به گفته‌ی خودش، شدت ضربات آن‌قدر سنگین و مکرر بوده که دو بار او را به بیمارستان و بخش اورژانس منتقل کرده‌اند. نرگس محمدی تأکید کرده نمی‌داند تحت اختیار کدام نهاد امنیتی است، اما در جریان بازداشت و پس از آن، او را به «همکاری با دولت اسرائیل» متهم کرده‌اند و با اعمال خشونت شدید تلاش داشته‌اند «همان‌طور که وعده داده بودند او را از بین ببرند».

خانواده نرگس با استناد به مشاهدات شاهدان عینی وقایع روز مراسم هفتم جاویدنام خسرو علیکردی را توضیح داده‌اند که حدود ۱۵ نفر به نرگس محمدی حمله‌ور شده‌اند؛ چند نفر موهای او را گرفته و می‌کشیده‌اند و هم‌زمان عده‌ای دیگر با چماق و باتوم او را مورد ضرب‌وشتم قرار می‌دادند. تمام این افراد لباس‌شخصی بر تن داشته‌اند و در این میان گروهی که «ظاهراً ایرانی نبودند» با صدای بلند توهین و فحاشی می‌کردند.

سناریوی اتهام «همکاری با اسرائیل» سال‌هاست ابزار آماده‌ی جمهوری اسلامی برای بی‌اعتبارکردن مخالفان، توجیه شکنجه و بازداشت و پرونده‌سازی علیه مدافعان حقوق بشر است.

نرگس محمدی و همه‌ی بازداشت‌شدگان مراسم هفتم خسرو علیکردی باید فوری و بدون قید و شرط آزاد شوند.