مایکل روبین تحلیلگر سیاسی در مقدمه این گزارش مینویسد پنهانکاری، انکار و ناکارآمدی جمهوری اسلامی پس شیوع کُرونا هزاران ایرانی را محکوم به مرگ کرده است.
حتی اگر اکنون رهبران جمهوری اسلامی ایران بهترین روشها را به کار بگیرند، احتمالاً برای مقابله با ادامه شیوع کُرونا دیگر دیر شده است. از وضعیت ترافیک تهران، شهری که جمعیت آن در مقایسه با دوران انقلاب ۱۹۷۹ هفت برابر شده مشخص است فاصلهگذاری اجتماعی رعایت نمیشود و احتمالاً تعداد تلفات بسیار بیشتر خواهد شد.
از آنجا که گزارشها از ایران در مورد کُرونا مبهم و نادقیق است، این احتمال که شماری از نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و خانوادههای آنها به مراتب بیش از دیگران گرفتار این بیماری شده باشند وجود دارد.
وقتی مقامات ایران اولین بار اعلام کردند ویروس کُرونا از کنترل آنها خارج شده، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مسئول مقابله با آن شد. در همین ارتباط محمد پاکپور فرمانده نیروی زمینی سپاه پاسداران گفت: «نیروهای سپاه همه جانبه برای حفظ سلامتی ایرانیها میجنگند، از تامین اقلام غذایی مورد نیاز گرفته تا اعزام نیروها به محلهای عفونی تا گندزدایی و برپا کردن بیمارستانهای صحرایی».
در ادامه این مقاله آمده در بیشتر کشورها گروههایی که در صف نخست مقابله با کُرونا بودند به علت تماس با مبتلایان به این ویروس دچار مشکل شدند. به همین دلیل امکان ندارد که این پدیده در ایران به شکل دیگری پیش رفته باشد. نویسنده به شیوع تب اسپانیایی در سالهای ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ اشاره کرده که جان بسیاری از نظامیان را گرفت. وی نوشته است شیوع کُرونا در شهرکهایی که نیروهای سپاه پاسداران در آنها ساکن هستند مشکلات را پیچیدهتر میکند.
مایکل روبین در ادامه نوشته اگر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در خط مقدم مبارزه با کُرونا بوده باشد بعید است بتوانند آمادگی را که پیش از شیوع کُرونا داشت حفظ کند. او میگوید «هرگونه شیوع کُرونا میان نیروهای سپاه پاسداران میتواند سبب عدم آمادگی فوری آنها در ماموریتهای نظامی باشد».
مببع: کیهان لندن
*مقالات مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
