این روزها تمام اخبار خوش اقتصادی در بورس تهران منتشر می شود و بر خلاف رکود این بخش در تمام اقتصادهای بزرگ دنیا، توقف کامل تولید و رکود فوق شدید بازار کرونازده ی ایران، بازار بورس تهران اخبار داغ و وسوسه انگیزی را از خود منتشر می کند و حسن روحانی این رونق مشکوک و غیر عادی بورس تهران را از ابتکارات دولت خود می داند که تمام دشمن نظام را انگشت به دهان نموده!
اندکی مثلا تا قبل از نیمه دوم سال باید صبر کرد تا حباب بورس تهران با صدایی مهیب بترکد! و جنبش دوم و ملی مالباختگان راه بیافتد!
میزانِ نقدینگی همه ساله تا۲۰ درصد افزایش می یابد و این رشد نقدینگی، براساس آمارهای دولتی تا میزان ۲۹ درصد گزارش شده است. ۲۳۰۰ تریلیون تومان!! گفته می شود که دولت مجبور است روزی ۱۴۰۰ میلیارد تومان به نقدینگی کشور بیفزاید. زیرا دچار کسری بودجه ی سالانه است و باید دست به چاپ اسکناس و انتشار اوراق قرضه ی مشارکت بزند. یکی از عوامل این رشد سرطانی نقدینگی، به میزان سود رسمی و غیر رسمی بانکهای کشور باز می گردد، که به آن دچار است و از کارکرد خلق نقدینگی و قرض از بانک مرکزی، به طور موقت برای رهایی از تنگناهای اقتصادی، زمان فروپاشی قطعی اقتصادی را به عقب بیاندازد.
دولت حسن روحانی و مدیران مالی این دولت، ناتوانی و جهل خود نسبت به امر “توسعه دانشن بنیان” و تمام کاستی ها و چالشهایی از این دست را به پای تحریم ها می گذارند که البته تحریم ها کمرشکن هستند” اما عامل اصلی تحریم اقتصادی کشور جناح و هسته اصلی قدرت در ایران است” و “آمر تحریم ها دولت آمریکا” است. در گشت و گذار در میان اقشار مردمی، اخبار غیر رسمی نظر سنجی های حاکمیت، اکثریت مردم عامل اصلی تحریم را سیاست خارجی ماجراجویانه جمهوری اسلامی می دانند.
تورم دو رقمی و بیارزش شدن پول ملی!
در پرتو سیاست ایدئولوژیک حاکمیت و اجبارها و البته منافع دولت حسن روحانی، رشد نقدینگی سبب رشد مداوم تورم در بازار شده و این اقدامات سبب شده تا اکثریت مردم بیش از پیش از گذران عادی زندگی خود ناتوان گردند. مرکز آمار ایران میزان تورم سال گذشته را بیش از ۴۱ درصد ارزیابی کرده است، البته نرخ تورم نقطه به نقطه و اقلام پر مصرف تغذیه ای، چندین برابر نرخ اعلامی تورم است. این تورم که رقم آن مشکوک است، سبب شد در یک سال گذشته نرخ دلار و یورو تا میزان ۴۰ درصد بالا برود و اینچنین دولت توانسته است فعلا ۴۰ درصد از ارزش واقعی پول ملی بکاهد! و تودههای مزدبگیر کارگر و سایر زحمتکشان به قعر درههای فقر کشیده شوند. شیوع کرونا در ایران و ویرانی های اقتصادی ناشی از تحریم ها و در کنار خود تحریمی ابلهانه حاکمیت ایران، اقتصاد کشورمان نسبت به همه کشورهای جهان در ورشکستگی و غرق شدن، دست و پا میزند.
چرا رشد نقدینگی در ایران نمی تواند به رشد بخش تولید کشور یاری برساند؟ ” نفس های آخر بورژوازی تولیدی”
امروزه کارخانهها و مراکز تولیدی کشور بدون استثنا از کمبود نقدینگی رنج میبرند و به نقدینگی نیاز دارند تا بتوانند در فرآیند تولید بکار گیرند.
صنایع غیر دانش بنیان، ارزش افزوده ایجاد نمی کنند، و نقشی در توسعه ی ملی ندارند، چنانکه تولیدات پتروشیمی، فلزات و مواد معدنی ایران کاملاً به بازارهای خارجی متکی هستند و بازار داخل کشور که می توانست مصرف کننده ی خوبی برای تولیداتشان باشد، اکنون بسیار کمتر برای جذب این میزان از تولید این مواد آمادگی دارند. زیرا اقتصاد ایران دهه ها است که از ریل توسعه خارج شده است، و فراکسیون بورژوازی سوداگر ایران، هرگز تمایلی به این ندارد که نقدینگی کشور در صنایع پایین دستی و به خصوص دانش بنیان، به کار گرفته شود.
بخشهای نقدینگی سرگردان، سالیانی به بازار مسکن سر ریز کرد و سودهای کلانی را برای سرمایهگذاران در این حوزه بوجود آورد. اما در شرایط کنونی بازار مسکن کشش کافی ندارد، زیرا قیمتها چنان بالا رفته که متقاضیان واقعی از بازار بیرون رانده شدهاند و با گرانی وحشتناک مسکن برای بازگشت سرمایه، باید چندین سال صبر نمود. نقدینگی بزرگ و سر گردان با رو بر گرداندن از تولید به واسطه گری و دلالی روی آورده، و فعلا به سمت بورس تهران و با فروش شرکت ها و هلدینگ های بزرگِ دولتی در بازار بورس تهران، خیز نهایی و شاید غرق نهایی و در پی آن به خاک نشاندن میلیون ها نفر از مردم ستمدیده ایران، خود را برای ایجاد بزرگترین جنبش مالباختگان آماده می کند!!
یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۹
برگرفته از واتساپ حمید آصفی
*مقالات مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
