نام “خلیج فارس” بخشی از هویت ملی هر ایرانی است که درحال حاضر مورد هجمه های فراوان از سوی همسایگان و قدرت های بزرگ شده است. دفاع از هویت خلیج فارس وظیفه ای خطیر برعهده حکومت ایران است که متاسفانه آنچنان که باید نتوانسته است نام آن را درمقابل تبلیغات منفی همسایگان تثبیت نماید.
اینکه کشورهای عربی خلیج فارس با تبلیغات فراوان توانسته اند در نقشه های دیجیتال نام جعلی “خلیج ع ر ب ی” را ثبت کنند، چیزی جز کم کاری و بی اهمیتی حکومت به این هویت تمدن ایرانی نیست. این درحالی است که کشورهای عربی درحال طرح پرونده های حقوقی برای تصاحب جزایر سه گانه جنوبی ایران هستند و حکومت همچنان بدون هیچگونه تحرک سیاسی و دیپلماسی فعال در این زمینه، تنها در روز خلیج فارس به برگزاری همایش های داخلی بسنده می کنیم.
در میدان عمل نیز شاهد ایجاد تنش های نظامی در آب های خلیج فارس هستیم که نمونه اخیر آن را باید در دستور ترامپ مبنی بر شلیک ناوهای آمریکایی به کشتی های مزاحم سپاه، مشاهده کرد. مسلماً برای کنترل تهدیدات و تحرکات نظامی در خلیج فارس باید سازوکار نظامی فراهم باشد، اما تنش آفرینی در این فضا و تحریک نیروهای نظامی دیگر کشورها، در قالب استانداردهای بین المللی چیزی خارج از عرف است.
اما نکته بسیار مهم در مورد منطقه خلیج فارس، فرمان رهبرجمهوری اسلامی به نیروی دریایی سپاه مبنی بر مسکونی شدن جزایر جنوبی ایران و ایجاد بافت جمعیتی در این مناطق بود. متاسفانه رسانه های داخلی و خارجی آنطور که باید به این موضوع نپرداختند و ابعاد اصلی این فرمان را واشکافی نکردند.
شاید در نگاه اول این فرمان، در راستای ایجاد یک جمعیت بومی در جزایر جنوبی جهت بهره برداری از پتانسیل های اقتصادی و توریستی این مناطق قلمداد گردد. و یا اینگونه تعبیر شود که ایران با ایجاد جمعیت بومی در این جزایر به دنبال خنثی کردن ادعای مالکیت از سوی کشورهای عربی است.
اما در تفسیر این فرضیه باید گفت اگر ایران به دنبال بهره گیری از پتانسیل های اقتصادی و توریستی در این مناطق است، پیش از هرچیز باید به فکر زندگی مردم در شهرهای مجاور خلیج فارس باشد که از حداقل های امکانات رفاهی و معیشتی محرومند. به بیانی ساده تر به جای صرف میلیاردها دلار هزینه برای مسکونی کردن جزایری که هیچگونه امکانات زندگی را ندارند، بهتر است که ابتدا به شهرها و استان های مجاور و مرزی خلیج فارس رسیدگی شود که سال هاست در مشقت و سختی زندگی می کنند.
در شفاف سازی فرضیه دوم نیز باید به این موضوع اشاره کرد که اسناد تاریخی و نقشه های باستانی برای اثبات مالکیت ایران بر جزایرجنوبی ایران به قدری فراوان و متقن است که نیازی به جمعیت سازی وجود ندارد (هرچند که چنین اقدامی می تواند گامی موثر باشد، اما پیش ازآن باید به توضیحات فرضیه اول پرداخت) و کافی است تا ایران با دیپلماسی فعال و حسن همجواری با همسایگان خود برخورد کند و بی جهت بهانه های این چنینی را دامن نزند.
لذا برای تفسیر این فرمان رهبر جمهوری اسلامی باید به نکات دیگری ورای سرمایه گذاری اقتصادی و یا تثبیت حق حاکمیت اشاره داشت.
در توضیح این موضوع باید به این مسئله اشاره داشت که ایران طی سال های گذشته هزینه های بسیاری در زمینه ایجاد زیرساخت های نظامی در جزایر جنوبی انجام داده و درحال حاضر سپاه در اکثرجزایر جنوبی ایران پایگاه های موشکی و سایت های راداری تاسیس کرده است. اما نکته اینجاست که این تجهیزات و هزینه های هنگفت هیچ گونه امنیتی ندارند و درصورت کوچکترین درگیری میان جمهوری اسلامی و احتمالا نیروهای آمریکایی می توانند مورد حمله قرار گیرند.
لذا اگر حکومت بتواند در این مناطق یک بافت جمعیت یا بهتر است بگوییم “سپر انسانی” ایجاد کند، مسلماً نیروهای نظامی خارجی را با دشواری بیشتری برای حمله احتمالی به این مناطق مواجه خواهد ساخت.
این مسئله ازجمله اقداماتی است که جمهوری اسلامی تجارب مختلفی در اجرای آن داشته است. طی سال های اخیر در فلسطین و لبنان و سوریه، نیروهای تحت حمایت حکومت ایران با انبارکردن تجهیزات نظامی در مناطق بیمارستانی، آموزشی و مسکونی، و یا حملات ایذایی از این مناطق به نیروهای مقابل، سعی در ایجاد یک سپردفاعی انسانی در برابر اقدامات خود داشته اند.
چرا که در پاسخ به حملات و خرابکاری های نظامی گروه هایی همچون حزب الله یا حماس، نیروهای نظامی مقابل مجبور به حملات هوایی به این مناطق هستند و قطعا با هر بمب و موشکی که به این مناطق برخورد کند ده ها نفر غیرنظامی کشته و زخمی خواهند شد. درمقابل نیز نیروهای حمایتی با تبلیغات گسترده روی این کشته ها و زخمی ها درصدد مظلوم نمایی در مجامع بین المللی بر می آیند.
قطع به یقین سیر تحولات آتی ایران، پیوندی ناگسستنی با خلیج فارس خواهد داشت و سیاست های نظام اگر بر محور تنش افزایی باشد، باید در انتظار وقایع ناگواری بود که در اولین مرحله آن آسیبی جدی به مردم حاشیه نشین آب های نیلگون وارد خواهد ساخت.
*مقالات مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
