کیا حمیدی
جای تعجب ندارد، حکومتی که خواستگاه مردمی و مشروعیت اجتماعی ندارد، برای بقای خود به سمت سرکوب مخالفان و معترضان خویش برود. چرا که جز توسل به خشونت و ایجاد رعب و وحشت، چاره ای برای خفه کردن صدای دگراندیشان و جامعه ناراضی وجود ندارد. چون نمی خواهد آنچه تاکنون از مردم غارت و تصاحب کرده را به آنها بازگرداند.
سال هاست که مقامات جمهوری اسلامی چنگال طمع در جان و مال و ناموس ایران برده اند و کشور را تبدیل به زندانی بزرگ کرده اند و امورات ملت را همچون زندانیان مدیریت می کنند. در مقابل نیز هرگونه اعتراض را به مثابه شورش و معترضین را به عنوان آشوب گر و دشمن تلقی می کند. در این طرز نگرش برای سرکوب شورشیان نیز ابزار و ادوات نظامی و جنگی را تجویز می کند و ابایی از کشتار و خون ریزی ندارد.
برآیند این مدل حکومتی را می توان درکلام فرمانده نیروهای “یگان ویژه” حکومت ایران مشاهده کرد. حسن کرمی فرمانده یگان ویژه در اظهارات اخیر خود گفته:
« در سال ۹۹ به زیرساختهای نیروی ضدشورش و تجهیزات آن “توجه ویژه” شده و این پشتیبانی و حمایت “بینظیر”، بار مسئولیت این نیرو را افزایش داده است. سال ۹۹ به لحاظ توجه ویژه به زیرساخت و تجهیزات “بینظیرترین” سال یگان ویژه است. حمایتهای بسیار خوبی از سوی مسئولان از یگان ویژه میشود و تجهیزات و امکانات خوبی در اختیار این یگان قرار میگیرد و پشتیبانیهایی که از این یگان شده در حوزه زیرساختها در سطح کشور اعم از تکمیل و توسعه پادگانها، ابزار و امکانات آموزشی مورد نیاز پادگانها و تأمین تجهیزات تخصصی مورد نیاز و نیروی انسانی.»
این اظهارات و گزارش دهی در دل خود بیانگر تایید کشتار مردم بی گناه دراعتراضات سال ۹٦ و ۹٨ است که یگان ویژه به همراه دیگر نیروهای سرکوبگر رژیم با ادوات جنگی مردم را سرکوب کردند. بنابرگزارش های مختلف در اعتراضات آبان ماه ۹٨ بیش از ۱۵۰۰ نفر کشته شدند و صدها نفر بدون اعلام به خانواده هایشان بازداشت گردیدند.
سردارحسن کرمی گفته در تمام سالهایی که در یگان ویژه و سرکوب اعتراضات کار کرده، هیچگاه به اندازه سال ۹۹ به این نیرو اهمیت داده نشده است: « طی سالهایی که در این یگان خدمت کردم، میتوانم بگویم سال ۹۹ بیشترین پشتیبانی از این یگان شد و امسال در اوج آمادگی از نظر آموزشی، تجهیزات و اشراف اطلاعاتی نسبت به تهدیدات دشمن در حوزههای مختلف قرار داریم.»
اما باید در این گفته ها تامل کرد و پرسید چه ضرورتی دارد که فرمانده نیروهای سرکوبگر یگان ویژه این اظهارات را بیان کند؟!. چه دلیلی وجود دارد که سال ۹۹ را سال ارتقای قدرت یگان ویژه و حمایت همه جانبه از این نیرو بداند؟!
در توجیه این اظهارات باید تاکید داشت که نظام خود را برای اعتراضات قطعی طی سال های ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ آماده می کند. مقامات جمهوری اسلامی به خوبی دریافته اند که اعتراضات قطعی در اعتراض به وضعیت و عملکرد اجرایی آنها رخ خواهد داد.
اگر در سال های ۹٦ و ۹۷ و ۹٨ موج اعتراضات عمومی با جرقه معیشتی و اقتصادی آغاز شد، قطعاً اعتراضات آتی با بیان علنی نسبت به ماهیت و تغییر رژیم خواهد بود. این اظهارات فرمانده یگان ویژه نیز در راستای ایجاد رعب و وحشت و اعلام آمادگی برای هرگونه اعتراض و آشوب می باشد.
این بیانات وقیحانه و عرض اندام و قدرت نمایی، نه از سوی یک قوای نظامی در راستای تقویت قدرت کشور در مقابل تهاجمات خارجی، بلکه این همه آب و تاب از بیان حمایت ها و تقویت ادوات و ابزارهای نیروی یگان ویژه، برای مواجهه و مقابله با مردم بی دفاع کشور شکل گرفته است!
طی دوسال اخیر، به ویژه ماههای گذشته با بروز فسادهای عظیم مالی واداری و سختی های معیشتی که فقط دامنگیر ملت ایران شده (نه سفره نشینان انقلاب) بسیاری از فعالان مدنی و اقتصاددانان به حکومت درباره دور جدید اعتراضات مردمی به دلیل فساد اقتصادی، ناکارآمدی و فقر روزافزون هشدار دادهاند.
در آخرین نمونه از این هشدارها، ۵۰ اقتصاددان با انتشار نامه سرگشادهای خطاب به حسن روحانی پیشبینی کردند که «امکان شکلگیری هستههای ناآرام و ناخشنود در حاشیه شهرها در نیمه دوم سال ۹۹ و سال ۱۴۰۰» وجود دارد. آنها دلیل این شورشها را «تشدید رکود، افزایش بیکاری، افزایش فقر، افزایش کسری بودجه دولت و رشد تورم» دانسته اند.
همچنین در چندین فقره فعالان سیاسی و اجتماعی طی بیانیه ها و امضای نامه های سرگشاده به مسئولان و مقامات جمهوری اسلامی، خواستار واگذاری امور به مردم و برکناری از پست ها و تصاحب غیرقانونی امورات مملکت شدند و دلیل آن را «چهل سال خفقان، سلیقه گرایی مذهبی، سرکوب، جنایت و شکنجه علیه معترضان و فعالان مدنی و سیاسی» دانسته اند.
این مسائل بیانگر در راه بودن موج و احتمالا امواج دگیری از اعترضات مردمی در ایران می باشد و مقامات جمهوری اسلامی این مسئله را دریافته اند که باید خود را برای سرکوب های شدیدتر و خونین تر آماده کنند. لذا حمایت و اعلام علنی از تقویت نیرویی همچون یگان ویژه که وظیفه ای جز سرکوب داخلی و جلوگیری از اعتراضات مردمی در مقابل مسئولان حکومت ندارند چیز عجیبی نیست.
شاید این اظهارات برمبنای خبررسانی رعب آور و اعلام جنگ علنی به معترضین داخلی باشد، اما نکته بسیار مهمی را در دل خود دارد و آن «باور حکومت به قدرت گیری بنیان های اعتراضی» در داخل کشور می باشد. رژیم پذیرفته است که نگاه اعتراضی در کشور دیگر هدفی جز براندازی ندارد. شاید مشکلات اقتصادی و معیشتی بهانه آغاز اعترضات باشد، اما قطعا هدف غایی نیست.
شاید برخی این اظهارات فرمانده یگان ویژه را از باب غلیظ شدن خشونت علیه مردم کشورمان بدانند و از این حیث ناراحت باشند (صدالبته که ناراحت کننده است که ثروت مردم خرج ادوات نظامی برای کشتارخود آنها شود!)، اما باید این امید را در دل این اظهارات و اقدامات دید. و آن قدرت گیری امواج اعتراضی در داخل کشور است که حکومت را واداشته تا تمرکز خود را روی نیرویی همچون یگانه ویژه قرار دهد. مطمئن باشید که این امواج مردمی و اعتراضی از هرگونه خشونت و سرکوب خواهد گذشت و به هدف اصلی خود یعنی “آزادی” خواهد رسید.
* مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.