در روزهای انتخابات و مذاکره خبری از پرونده های فساد نیست؟ فساد و سلطان تازه ای پیدا نمی شود؟ همان اخبار همیشگی را در مورد پرونده ها اعلام می کنند و بس. آیا ریشه های فساد را در ایران خشکانده اند یا مفسدان بی رمق شده و خلاقیت خود را از دست داده اند؟! شاید برای رسانه ای کردن فساد نیز مانند کشف اجساد دوران جنگ برخورد می کنند؟! همواره تعدادی جنازه با عنوان شهدای تازه تفحص شده آماده دارند و در مناسبت های گوناگون و برای گرم نگه داشتن فضا به جامعه عرضه می کنند. تجارتی کثیف که تنها داغ مادران و حانواده ها را پس از سال ها تازه می کند و توده ای استخوان را تحویل خانواده ها می دهد.
پرونده های فساد نیز بر اساس نیاز جامعه عرضه و رسانه ای می شود. هر جا که پاسخی مگر ناشایستگی مدیران نبست، یک سلطان و یک باند مافیایی کشف می شود. بسیاری از این ارقام نجومی نیز تکلیف نامعلوم و پیچیده ای پیدا می کنند. نام ها و روابط تا جای مشخصی می توانند بالا بروند. اعداد اعلام شده فساد نیز به ریال پس از مدتی با تعییرات نرخ ارز رنگ می بازد. وقتی پروندههای اختلاس و فساد مالی چند دهه گذشته را مرور میکنیم، میبینیم که هر سال صفرها بیشتر میشوند و اعداد بزرگتر. روزگاری در دهه ۷۰ وقتی حرف از بزرگترین اختلاس و مجرم اقتصادی مانند فاضل خداداد به میان آمد، تمام پرونده بر پاشنه ۱۲۳میلیارد تومان پول از دست رفته میچرخید، اما این روزها در کنار تورمی که ارزش صفرهای اسکناسها را کم کرده است، انگار هزاردستانی مشغول کار هستند تا با رشوه و اختلاس پول بیشتری به جیب بزنند.
