آغاز اعتصاب غذا در زندانها، نوید بخش گسترش دامنه اعتراضات علیه جمهوری اسلامی در هر جای ایران است.
رضا شیرازی
طبق انتشار اخبار ۶ نفر از زنان محبوس در بند سیاسی زندان اوین به اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در ایران پیوستند. طبق اخبار منتشره، عالیه مطلبزاده، حدیث صبوری، رضوانه احمدخانبیگی، زینب همرنگ، شکیلا منفرد، و گیتی پورفاضل در همراهی با سایر زندانیان سیاسی اعتصاب غذا خواهند کرد.
این اعتصاب غذا که با همراهی جمعی از زندانیان عقیدتی و سیاسی در زندانهای اوین، فشافویه، و عادلآباد شیراز از روز اول فروردین آغاز خواهد شد، به مدت ۳ روز ادامه خواهد داشت. در بیانیه زندانیان سیاسی، دلیل این اعتصاب غذا اعتراض به ظلم حاکم اعلام شده است.
بیانیه ابتدایی را ۲۸ نفر از زندانیان امضا کرده بودند که با پیوستن ۶ نفر از زنان بند سیاسی اوین، تعداد اعتصابکنندگان به ۳۴ نفر رسیده است. کسری نوری که روز جمعه با ضرب و شتم از زندان اوین خارج و به عادلآباد شیراز تبعید شد نیز در پیامی تاکید کرده که با وجود این خشونت و آزار، در اعتصاب غذای گسترده یکم فروردین شرکت خواهد کردم».
سیاست تبعید و فشارهای فزاینده به زندانیان سیاسی-عقیدتی از جمله علیه اسماعیل بخشی بعنوان یکی از رهبران جنبش معلمان، سییده قلیان که یکی از حامیان جنبش کارگری ست و کسری نوری و …، راه کار ضد انسانی جمهوری اسلامی محسوب میگردد که از همان گام نخست با مقاومت جانانه زندانیان سیاسی و عقیدتی مواجه شد.
آغاز اعتصاب سه روزه نزدیک به چهل زندانی، شروع حرکت اعتراضی در نخستین روز سال جدید شمسی است که نشان از آن دارد که ایستادگی و مقاومت در مقابل سیاست های دهشت بار مافیای قدرت و ثروت روز به روز گسترش خواهد یافت تا در نهایت نظام جمهوری اسلامی برچیده شود.
پرسش اصلی این است که چگونه خواهیم توانست از اعتصاب غذای سه روزه زندانیان حمایت کنیم تا دشمن مجبور گردد، عقب نشینی کند. آیا کارزار حمایت از زندانیان سیاسی، در داخل و خارج از کشور آغاز خواهد شد؟ آیا موج اعلام همبستگی با زندانیان اعتصابی، در همه زندانهای جمهوری اسلامی پژواک خواهد یافت و در نهایت دشمن را مجبور به عقب نشینی خواهد کرد؟
به یاد داشته باشیم که زندانیان سیاسی و عقیدتی بخشی از سرمایه اصلی جنبش اجتماعی ایران هستند و حمایت از اعتصاب و اعتراض آنان، به مثابه حمایت از منافع ملک و ملت است.
