اگر انتشار این نوار در رابطه با بازی های انتخاباتی پیش رو و زدن رقیب بوده باشد باید گفت مبتکران ان کور خوانده اند. این افشاگری زیر پای همه شان را بیش از پیش خالی کرده و در این انتخابات همه شان بازنده اند.
مرتضی ملک
آیا شما در این نوار مصاحبه طولانی جواد ظریف با سعید لیلاز هیچ نکته تازه ای می بینید؟ آیا چیز عجیب و نامکشوفی در ان هست که پیشتر برایتان نامعلوم بوده باشد.؟ این مصاحبه چه چیزی به معلومات مردم در باره محتوای سیاست و ساختار جمهوری اسلامی ، جایگاه نهاد های قدرت، و بویژه هدفهای سیاست خارجی و نقش دیپلماسی اضافه کرده است؟ به نظر من هیچ چیز ، این مصاحبه فقط دانسته ها و مدعاهای صحیح مردم و مخالفان در باره این نظام را تائید کرد و این تائید البته کم اهمیت نیست.
برای بخش آگاه و مسن تر جامعه ایران یعنی آنهایی که تجربه درگیری دستگاه اصلی قدرت با مثلا دولت بازرگان یا بنی صدر را دیده اند و نسل جوانتر که بعد ها همین مناسبات قدرت را در دولتهای پوشالی خاتمی و روحانی تجربه کرده اند، در حرفهای ظریف چیزی نمی یابند که تازه باشند . کدام گروه و فرد آگاه و با تجربهای هست که تا حال نفهمیده باشد در این نظام قدرت اصلی همیشه در دست « بچه میدونیها» ، گروه های سیاه حزب الهی و سپاه پاسداران و بسیج بوده است. یا مثلا گفتن این حرف ابدا شاهکار نیست که سیاست خارجی دست همین «میدانی ها» ست و دستگاه دیپلماسی یک اسم شیک و مدرن مثل همان« قدرت دو گانه» برای بلا نسبت، خر کردن غرییه ها و ناآگاهان داخل است. خنده دار این است که مبلغان و ماموران حکومتی آنقدر این مقولات را تکرار کردند که خودشان باورشان شده. وقتی لیلاز خیلی غلیظ و استفهامی می پرسد، « یعنی شما واقعا معتقد ید که قدرت یگانه است ؟و میدانی ها سیاست ها را تعیین میکنند» ؟ ظریف هم مثل یک کاشف سرزمینهای نو جواب می دهد، « بعله ، میدان فقط میدان. اینها سیاست ما را در همه عرصه های استراتژیک مدیریت کرده اند».
انگار تا حالا کسی خبر نداشته که برنامه توسعه و صدور انقلاب این رژیم در منطقه با اتکای بر نظامی گری ، تشکیل گروهای باصطلاح مقاومت و تروریسم پیشپرده می شود و نقش و جایگاه دیپلمات چیزی بیشتر از خدمت به همین برنامه و ماله کشی خطا ها و خراب کاری های محتمل نبوده است. وقتی ظریف می گوید « همیشه این دیپلماسی بود که برای «میدان» هزینه می کرد ، چیز عجیب و غریبی را فاش نمی کند. مثالی هم که در مورد منفجر کردن هواپیمای مسافربری اوکراین میآورد کهنه است، فقط آنچه در این قسمت تکاندهنده و تحریک کننده است ، دنائت خودش است در برابر دیگر تبهکاران که نشان می دهد. برای او نیز در ان لحظه ابدا مهم نبوده است که چه جنایتی رخ داده ، بلکه مهم این بوده که چطور این جنایت مخفی شود ، چگونه و با چه دروغی افکار عمومی را بفریبند و راهی برای « معالجه جنایت ” بیابند.
حرفهای ظریف در باره موضع مزورانه مسکو و مناسبات روسیه با سپاه و ملعبه شدن دستگاه حاکم در دست پوتین و سوء استفادههای ان دولت از موقعیت نظام چه در جنگ سوریه و چه اخلال در دیپلماسی برجام کاملا برداشت واقعی مردم ایران را از ماهیت این رابط تصدیق می کند. نکته تازه اینجا فقط روشن شدن اشکال مشخص وادادگی نظام و این رسوایی است که در ورای سیاست نگاه به شرق چه امتیاز دادن ها و وابستگی در کار بوده و هست.
هنوز معلوم نیست که این نوار از کجا و با چه هدفی بیرون داده شده است. ولی به هر دلیلی که باشد این کار ظریف نه فقط «میدان» داران اصلی را زیر ضرب برده بلکه وضع رقت انگیز خودش و دولت روحانی را هم بر ملا کرده است. وضع نیروهای درونی نظام و وابستگی آنها به هم و مشارکتشان در سیاه کاری ها بگونه ای است که افشاگری های جناحی دیگر معنا ندارد. دیگر انداختن بار تقصیرات سر این گروه یا آن جناح ، تمام شده است ، هر افتضاح و رسوایی برای این باند پای دیگری راهم میگیرد. ظریف در این مصاحبه متوجه این ظرافت نشده و به خیال خود دارد پیش میتازد و دست طرف را رو میکند ؛ در حالیکه او در عین حال مشغول عریان کردن خودش هم هست. بعنوان یک شریک بیعرضه ، یک زائده و آویزان قدرت، یک ماله کش. اگر انتشار این نوار در رابطه با بازی های انتخاباتی پیش رو و زدن رقیب بوده باشد باید گفت مبتکران ان کور خوانده اند. این افشاگری زیر پای همه شان را بیش از پیش خالی کرده و در این انتخابات همه شان بازنده اند.
