بررسی ابعاد و پس‌لرزه‌های فایل صوتی ظریف

یزدان شهدایی، دبير شورای مدیریت گذار:

مسلما این فایل صوتی با طراحی حسام‌الدین آشنا مهره امنیتی نظام، محمود واعظی سخنگوی دولت، سعید لیلاز و همکاری آقای ظریف بیرون آمده و شامل ۳۳ عدد فایل صوتی است که از ۲۲ وزیر دولت در یک پروژه سه میلیاردی تهيه شده به‌طوری تصادفی بیرون نیامده است. بنابراین باید مطرح کرد که بدون هماهنگی با قدرت اصلی نظام این فایل‌ها نه می‌توانسته تهیه بشود و نه می‌توانسته بیرون بیاید.

اساس این فایل از بی‌آیندگی و ازهم‌گسیختگی و استیصال نظام حکایت می‌‌کند و نمود بن بست حاکمیت بعد از ۴۰ سال است. اگر در این چارچوب ما نتوانیم قضیه را بررسی کنیم ممکن است دچار اختلاف دید و خطاى ارزيابى بشویم. طبیعتا موضوعاتی که این فایل به آن می‌پردازد مسئله برجام و مسئله قدرت در داخل و مناسبات با دولت‌های جهانی وجایگاه ایران در جهان است.

برای ارزیابی و درک دقیق و تحلیل درست آن‌چه که دراظهارات آقای ظریف گذشت سه محور بحث برجام و قدرت در داخل و نزاع‌های داخلی و همچنین وابستگی به خارج علی الخصوص روسیه بسیار برجسته است. نظام در شرایط فعلی بعد از انتشار این مصاحبه درمیان لایه‌های مختلف قدرت چه دولت‌مردان، چه در میان مجلسی‌ها و چه درقوه قضاییه یک صورت بندی تحریف شده‌ای را ارائه می‌دهد.

میدان درحقیقت یعنی بیت رهبری، سپاه قدس و سپاه پاسداران؛ یعنی استراتژی جمهوری اسلامی از ابتدای دهه ۶۰ تا کنون؛ قرارگاه رمضان، جهاد اسلامی و حزب‌الله که در حقیقت با مهندسی خامنه‌ای در خاورمیانه شروع به فعالیت كرده‌اند. در واقع میدان تمام ناامنی‌هایی است که درمنطقه جمهوری‌اسلامی به‌وجودآورده است؛ میدان یعنی همه چیزکشور فدای منافع استراتژیک، ایجاد امپراطوری شیعه خامنه‌ای.

جمهوری اسلامی درحال حاضر برای ماندن بر سر قدرت حاضر است میدان را فدا کند تا مجدد آمریکا به برجام برگردد، يک جراحى در بلوک قدرت براى ارائه يک چهر جديد و بزک كرده از نظام. در این برهه زمانی بحث بر سراین مسئله است که در داخل کشور همه جناح‌های حکومتی بر سر يك استراتژى به توافق مى‌رسند ؟ آن‌چه که مشخص است ظریف نمی‌تواند بدون ارتباط با بخش‌هایی از قدرت این فایل را پخش کرده باشد. اهداف اين فایل درداخل کشور به این سادگی پیش نخواهد رفت، اگر هم در درون سپاه و هم در بیت رهبری توافق کامل صورت نگرفته باشد. آینده نشان می‌دهد که آیا سپاهیان تن به این می‌دهند که حذف بشوند؟ آیا میدان قبول می‌کند دیپلماسی نقش آن‌ها را به راحتی برعهده بگیرد؟