بیشک فقر و تنگدستی عامل اصلی روی آوردن شهروندان به شغلهای کاذب (مانند دستفروشی) است. در این سالها برخورد قهری حکومت با دستفروشان بهمنظور پنهان کردن چهره فقر در جامعه، جایگزین ریشهکن کردن این معضل شده.
ضربوشتم دستفروشان، برخوردهای تحقیرآمیز با آنها و قرار گرفتن در معرض انواع آسیبها از جمله نتایج بازگذاشتن دست ماموران برای برخوردهای قهرآمیز با دستفروشان است. در این میان کودکان آسیبپذیرتر از سایرین هستند.
برخلاف صحبتهای مسئولین درباره عضویت این کودکان در باندهای کار کودک، بهگفته فعالین مستقل حقوق کودک و نهادهای مردمی اغلب کودکان کار به دلیل مشکلات معیشتی والدینشان ناچار به دستفروشی شدهاند. این کودکان علاوه بر رفتارهای خشونتآمیز ماموران، بعضا ناچار به تحمل خشونت توسط خانواده خود نیز هستند.
علاوه بر این گاهی برخوردهای اشتباه شهروندان ناشی از آموزشهای عمومی غیرکارشناسانه باعث آسیبهای روانی جبرانناپذیری میشود. «جمعیت دانشجویی امام علی» که سال گذشته با شکایت وزارت کشور منحل شد، راجع به برخورد صحیح با کودکان دستفروش به این موارد اشاره کرده است:
۱. کودکان کار را نادیده نگیریم.
۲. از خشونت کلامی بپرهیزیم.
۳. برای کار و تلاش آنها احترام قائل شویم و این تفکر که همه این کودکان عضو باند هستند را کنار بگذاریم.
۴. در صورت مشاهده کودکانی که در معرض آسیب جانی جدی هستند با ۱۲۳ [اورژانس اجتماعی] تماس بگیریم.
۵. در صورت تمایل به خرید، با آنها مانند یک فروشنده برخورد کرده و از رفتارهای ترحمآمیز اجتناب کنیم.
۶. در مقابل خشونت یا بیاحترامی دیگران به کودکان کار سکوت نکنیم و حقوق انسانی آنها را به دیگران گوشزد کنیم.
#کودکان_کار
#خشونت_خانگی
@DhrcIran
