صحبت از کارگران جنسی، مصائب، تهدیدهای جانی و سود تریلیون دلاری فروش سکس و استثمار جنسی کودکان، به موازات جغرافیا و قوانین اساسی هر کشور در رسمی یا غیر رسمی شمردن آن متفاوت است. اما آنچه که عیان است، آمار حقیقی ارزش افزودهی تنفروشی و سیاستهای کاپیتالیستی حول آن است.
بیش از ۴۲ میلیون کارگر جنسیِ رسمی در جهان وجود دارد. تجارت سالانه سکس، رقمی ۱۸۰ بیلیون دلاری است و ۹۰ درصد این کارگران را زنان تشکیل میدهند. آمار ۸ میلیون نفری مردان کارگر جنسی، میلیونها کودک زیر ۱۸ سال که در شبکههای «نت سیاه» و ابر کمپانیهای تولید پورن کودکان به استثمار جنسی وادار شدهاند و کارگران جنسی جامعهی LGBT، آماری دهشتناک است.
در پرداخت و صحبت از مسائل کارگران جنسی، سوالاتی از این دست بسیار مطرح میشود:
▪️آیا قانونی شدن فعالیت کارگران جنسی، خدمت به آنان است؟
▪️آیا تداوم کاری کارگران جنسی جهت رسیدن به نیازهای اولیه زندگی، بهمعنای رضایت خاطر آنان است؟
▪️آیا غیرقانونی اعلام کردن فعالیت کارگران جنسی در برخی کشورهای اروپایی و یا جمهوری اسلامی ایران، بهمعنای ریشهکن شدن خرید و فروش سکس است؟
فرانسه در سال ۲۰۱۸ با تصویب یک قانون، خرید خدمات جنسی را ممنوع اعلام کرد. طی این سالها این قانون تنها به مخفی شماردن روسپیگریْ ختم شده است.
طی نظرسنجی دویچهوله با کارگران جنسی فرانسه، این قانونِ روسپیگری را به امری جنایی تبدیل میکند و باعث میشود که کارگران جنسی کار خود را در خفا و در شرایط بدتر انجام دهند و بیش از پیش مورد سوءاستفاده زورگیرها و بردهداران جنسی قرار گیرند. آنها اعلام کردند که وادار به تحمل فتیشهای جنسی شکنجهآور مشتریان خود شدند و سایهی کار در خفا، به ناامنی حداکثری آنان دامن زده است.
سوئد در سال ۱۹۹۹ با تصویب یک قانون مشابه، به عنوان نخستین کشور جهان، خرید خدمات جنسی را جرم خواند، اما فروش آنها را قابل مجازات ندانست. حدود ۱۱ سال بعد، دولت به این نتیجه رسید که قانون نامبرده “موفق” بوده و فحشای خیابانی در این کشور را به میزان ۵۰ درصد کاهش داده است. چندی بعد مخالفان این قانون، از جمله کارگران جنسی، نتیجهگیری دولت را نادرست خواندند. کارگران جنسی زن و مرد اعلام کردند که پس از تصویب قانون، خدمات جنسی خود را دیگر در ملاء عرضه نمیکنند بلکه در خفا به روسپیگری میپردازند.
کارگران جنسی در ایران هم بهصورت مخفیانه کار میکنند و بر اساس گزارشهای رسانههای داخلی، شمار آنها در سالهای اخیر افزایش چشمگیری یافته است.
روز ۲۴ فروردین ۱۳۹۹، وبسایت خبری اقتصاد ۲۴ گزارشی منتشر کرد که ابعاد دیگر روسپیگری در ایران را منعکس میکرد: «پس از مراجعه و ثبت نام در یکی از این سایتها تحت عنوان صیغهیابی با این پیغام مواجه شدیم: تعداد بانوان آماده به ازدواج از شهر تهران ۷۳۵۰ نفر و تعداد بانوان آماده به ازدواج از استان تهران ۸۶۳۳ نفر است».
در ادامه گزارش به چند سرویس در شبکههای اجتماعی نیز اشاره شده است: «یکی از صفحات اینستاگرامی با همین عنوان بیش از ۴۴ هزار عضو دارد. یک کانال تلگرامی ۸۱ هزار عضو و کانال تلگرامی دیگری ۳۲ هزار عضو دارد. این اعداد و ارقام نشان میدهد که دلالان تحت عنوان ازدواج موقت با چه وسعتی در ایران در حال فعالیت هستند».
استثمار جنسی و ورود بیاختیار کودکان زیر ۱۸ سال، بیش از همه در کشورهای کنیا و آفریقای جنوبی جریان دارد. پس از آن، هند، بنگلادش و چین در صدر کشورهای دارای آمار بالای فروش سکس و استثمار جنسی کودکان هستند. خرید و فروش سکس و سرمایهی وابسته به تولیدات پورن کودکان، علیرغم تمامی اعتراضات و صحبت از حداقلهای حقوق کودک در صربستان و آمریکا همراه با تجارت کارگران جنسی و کودکان آسیایی، بهقوت خود باقی است.
وضعیت کارگران جنسی در هر کشور و بنا بر هر گزارهی قانونی و غیرقانونی، دارای جنبههایی متفاوت است. از این منظر، بررسی تبعات پاندمی کرونا بر وضعیت کارگران جنسی نیز بسیار متفاوت است. به عنوان نمونه، طی یک سال گذشته، کمکهایی از طرف دولت استرالیا در اختیار کسانی که درآمد خود را به دلیل بحران کووید-۱۹ از دست دادهاند، قرار گرفته است، اما کارگران جنسی برای اینکه مشمول این کمکها قرار بگیرند، باید ثابت کنند که مالیات پرداخت میکردند. شرطی که باعث میشود کارگران جنسی غیررسمی از جمله مهاجران و تراجنسیتیها در بیشتر موارد از این کمکها محروم شوند.
دوم ژوئن، روز جهانی کارگران جنسی است. این روز برای کاهش خشونت پلیس علیه کارگرانجنسی، کاهش تحقیر و توهین عمومی به آنها و همچنین برای آشنایی با حقوق کارگران جنسی نامگذاری شده است. روزی که نماد آن چتر قرمز است.
پ.ن/ در پایه ای ترین سطح، برقراری «حق معیشت برای هر شهروند» بعنوان «حق حیات » تعیین کنندهاست!
بیدارزنی
