در یک پاتک اطلاعاتی کمسابقه، دادستانی منهتن امروز چهارشنبه در گزارشی ۴۳ صفحهای، یک تیم کامل از ماموران اطلاعاتی جمهوری اسلامی که دنبال ربودن فعالان سیاسی منتقد و انتقالشان به ایران بودند را افشا کرد. این چهار نفر یعنی علیرضا شاهواروقی فراهانی، محمود خاضعین، کیا صادقی و امید نوری، همگی از پرسنل رسمی وزارت اطلاعات هستند که ادعا شده تحت فرمان علیرضا فراهانی (حاج رضا) فعالیت میکنند.
طبق گزارش دادستانی منهتن، این تیم در صدد ربودن حداقل پنج روزنامهنگار یا فعال سیاسی منتقد از سه کشور مختلف (آمریکا، کانادا، بریتانیا) بوده است. مشهورترین شان مسیح علینژاد است که در سالهای اخیر سیبل دائمی دستگاههای امنیتی جمهوری اسلامی و ماشین پروپاگاندای حکومتی بوده. روش اجرا هم ظاهراً شبیه همان طرحهایی بوده که قبلا برای ربودن روحالله زم، جمشید شارمهد و حبیب اسید استفاده شده: یعنی ترکیبی از فریب اطلاعاتی و عملیاتهای فیزیکی ربایش.
در این که دستگاههای اطلاعاتی ایران دنبال ربودن روزنامهنگاران و فعالان سرشناس، کشاندنشان به ایران و کشتنشان هستند، شکی نیست. در جریان اعتراضات آبان ۹۸، چندین روزنامهنگار اعلام کردند کهوالدینشان توسط دستگاههای اطلاعاتی احضار شدهاند و به آنها هشدار داده شده که سرنوشت مرحوم روحالله زم (لابد دزدیدن و اعدام) در انتظار آنهاست. برای من، مهمترین قسمت این داستان، اما پروپاگاندایی بود که بعد از بیانیه دادستانی منهتن در شبکههای اجتماعی اجرا شد.
بیانیه دادستانی منهتن نشان میدهد ماموران اطلاعاتی جمهوری اسلامی طی حداقل یک سال گذشته کاملا تحت نظر دستگاههای امنیتی آمریکا بودهاند. این اشراف اطلاعاتی به حدی بوده که طرف آمریکایی حتی سرچهای گوگلی ماموران ایرانی در تهران را هم رصد کرده. نمونهاش، سرچهای کیا صادقی که سعی کرده از طریق گوگل در تهران، اطلاعاتی درباره فاصله نیویورک – کاراکاس (پایتخت ونزوئلا) و احتمال سفر میان این دو نقطه با قایق تندرو به دست بیاورد. انتشار عکسهای با کیفیت بالا از متهمین و انتشار اسامی واقعیشان، نشانه دیگری از اشراف فوقالعاده نهادهای اطلاعاتی آمریکا بر ماموران ایرانی است.
با همه اینها، ماشین پروپاگاندای ایران در شبکههای اجتماعی توانست دستور کار تیم اطلاعاتی جمهوری اسلامی که ربودن پنج فعال مخالف از سه کشور بود را صرفاً به ربودن یک نفر یعنی خانم مسیح علینژاد تقلیل بدهد و درباره او نیز، با برجسته کردن فاصله میان نیویورک تا کاراکاس، موضوع را تا حدی لوث کند.
پروپاگاندا البته همه چیز نیست، همیشه موثر نیست، و درباره حکومتی با مقتضیات جمهوری اسلامی منطقاً اصلا نباید موثر باشد. با این وجود، این بار هم همان داستانی تکرار شد که در ابتدای بازداشت روحالله زم رخ داد.
منبع: فیسبوک نویسنده
