به یاد و خاطره‌ی تابناک قتل‌عام شدگان تابستان شصت‌ و هفت در زندان‌های حکومت اسلامی ایران

خنیاگران نیلگون

نصیر نصیری
پردازش ویدئو: مهناز قزللو، عضو کارگروه زنان و برابری جنسیتی شورای مدیریت گذار

 

تنهایی برکه را

باران به ابر پیوند زد

تا آسمان

به وسعت تنهایی ابری باشد

اگر باران نمی بارد گریه کن

دانه‌های انسانی مرداد

در خاک خفته اند

آنان

عشق را تقسیم

و جویبار را تفسیر کردند

بر بوم شب ستاره‌ای کشیدند و

به حلقه‌های دار

مثل افتابگردانی که به آفتاب می‌خندد

خندیدند

 

باور نمی‌کردم

در فصلی که آتش بدل‌ترین نیلوفران

به سمت ستاره کوچ می‌کنند

در آن هنگام که

ققنوس جشن شعله می‌گیرد

سینه‌های یاران من

که اجاق زمستانی مردم بود

این گونه سرد شود

 

برخیز

آینه‌دار و باران‌زا

هوش را با شتاب

به کوچه

پرتاب کنیم

و به فکر رستنی دیگر باشیم

احساس می‌کنم

پشت پنجره

حادثه‌ای گذر می‌کند