رئیسی: “تورم خط قرمز ماست”!
تورم طبق آمار رسمی به بیش از ۵۰ درصد رسیده است.تریبونهای رسمی براحتی این آمار را تکرار میکنند ولی برای ما ؛ بیان و لمس عینی آن امر متفاوت و دگرگونه ای است.
این آمار به دنبال خود رشته ای از عوارض هولناک اجتماعی را به دنبال دارد.پیامدهایی که هر کدام به تنهایی یک خط قرمز قطور و تیره و تار است . خط خون!
برای اکثریت مردم، “خط قرمز” فقط بیان یک واژه نیست ؛ زلزله ده ریشتری است که هر روز صبح تنشان را به لرزه در می آورد. طوفان کاتریناست که هر روز از پنجره های شکسته و زنگزده بر سرشان آوار میگردد . صدای آژیر آمبولانس است تا کودکی را به اورژانس برساند به این امید واهی که شاید تاثیرات قرص برنج را خنثی کنند.
“خط قرمز ” جامعه همانا تن سوخته زن کارگر است که چند ماه بی حقوق مانده اند.
خط قرمز جامعه جایی است که ماموران به خانه ها حمله میکنند و با صدایی حق به جانب میگویند”رمز گوشیت” چند است؟؟؟
خط قرمز ما صدها زندانی و هزاران پرونده باز کنشگران اجتماعی است.
“خط قرمز” ما بار هستی است که از هستیش چیزی نمانده و فقط فشار و فشار و فشار بی امان بر دوش خمیده مردم است.
خط قرمز شما کجا و مال ما کجا؟؟
