روز چهارشنبه ۷ مهرماه در دومین روز از اعتصاب چندین باره کارگران هفتتپه، کارگران در محوطه شرکت و مقابل دفتر مدیریت تجمع کردند.
پرداخت حقوقهای معوقه، تعیین تکلیف فوری مدیریت شرکت، بازگشت به کار همکاران اخراجی، تمدید قرارداد کارگران فصلی و بخش دفع آفات، انجام عملیات کشت و ترمیم کارخانه از خواسته های این کارگران است.
کارگران شرکت هفتتپه در این تجمع درب شورای اسلامی کار را گِل گرفتند و شعار سر دادند که:
«شورای ضدکارگر نمیخوایم نمیخوایم»
شورای اسلامی کار نهادیست وابسته به بدنه حاکمیت که پس از انقلاب با هدف هماهنگی برای پیشرفت امور در واحدهای تولیدی تشکیل شد اما در واقع شورایی ضد کارگر و بی توجه به متحد کردن کارگران برای پیگیری حقوق و منافعشان است. علاوه بر آن بسیج کارگری و خانه کارگر نیز راهاندازی شدند که به جز برخی شهرها، عموما هیچ نقش و حضوری در ابراز مطالبات کارگری و حمایت از آنها در تجمعات و اعتصابات نداشتند.
پس از انقلاب هیچ سندیکای کارگری مستقل فعالیت مستقل نداشته و علیرغم نقش تعیین کننده قدرت سازمانی و تشکیلاتی کارگران در پیروزی انقلاب توان تشکیلاتی کارگر به صورت سیستماتیک ضعیف و به صورت عام سیاست زوده شد. پس از جنگ ۸ ساله ایران و عراق نیز با تصویب قانون کار مخالفت جدی و امنیتی با تشکیل هرگونه اتحادیه کارگری مستقل در کشور رخ داد که به برخورد قضایی با جریانهای اعتراضی و فعالین کارگری انجامید.
