«دادگاه بینالمللی و مردمی آبان» اقدامی بود تکان دهنده، تحسین برانگیز، و درس آموز. به همه تلاشگران و دست اندرکاران این اقدام باید تبریک گفت . این اقدام نیکو فرایند جنبش دادخواهی مردم ایران را بر سکوی بس مرتفع تری قرار داد. با صدایی رسا تر و سیمای برجسته تر. این جنبش که راه سخت و طولانی خود را با زمزمه های پنهان و روایت گریی های بیمناک از سرگذشت اعدام شدگان، زندانیان، شکنجه شدگان از درون سکوت زندانها و محفل خانواده ها و تجمع در گورستانهای مطرود آغاز کرد امروزه به یکی از رساترین صداهای حق طلبانه مردم و سرکوب شدگان تبدیل شده است. از آن سکوت سنگین سینه ها امروز فریاد است که طنین انداز است.
سکوت جای خود را عوض کرده است. این واقعیت را دادگاه مردمی آبان بخوبی نشان داد .سکوت به جبهه سرکوب گران و شکنجه گران منتقل شده است. در حالیکه خانوادهها و شاهدان سرکوب آبان ماه پنج روز تمام با صدای بلند , و دقت تمام چگونگی وحشی گری های عمال سرکوب و جزئیات دستورات بالاترین مقامات رژیم را تشریح میکردند صدا از نظام در نیامد. همه نهادها و همه دستگاه تبلیغات نظام مهر سکوت بر لب گذاشتند. و در این سکوت هزار حرف نهفته است. مقصر غیر قابل دفاع است. این سکوت محکومی است که دفاع ناپذیر و مطرود است. نظام با سکوت خود در این میدان چنان مفلس و مفلوک نمایان شد که سابقه نداشت. او در این رویداد چنان منکوب شد که حتا امکان نیافت زبان به « توطئه ضد انقلاب » باز کند.
این چرخش سکوت ویژگی آبان ۹۸ است. آبان سرکوب شد اما این رژیم بود که شکست خورد. سلاح به مردم هجوم برد و آنها را عقب راند اما نظام به زیر تهاجم سیاسی و اخلاقی مردم رفت . در نبرد خیابانی آنها پیروز شدند اما در میدان سیاسی بازنده بودند. وقتی دهها نفر از درون کشور و در زیر کنترل امنیتی نظام با شهامت پرده از جنایت های ان بر میدارند این پدیده از یک برتری اخلاقی و شهامت مدنی شهروند بر حکومت حکایت می کند.
در این دادگاه ، دادخواهان نظام را به کلی عریان و بی آبرو کردند اما اهمیت و ارزش گفتار و رفتار آنها بیش از عریانگری و افشا گری بود. دادخواهان نشان دادند از یک برتری مقایسه ناپذیر فرهنگی برخوردارند. فرهنگی تهی از انتقام و کینه جویی، فرهنگی خود مدار و مسلط بر خویشتن ، فرهنگی نا پرخاش گر ، فرهنگی عدالت خواه ، فرهنگی مصمم و منصف . دادخواهی متکی بر سند ، مدرک دقیق و درست.جنبه آموزنده این اقدام در همین شیوه عمل متکی بر فرهنگ سازنده و سالم بود. همه شاهدان و مدعیان و خانواده ها و افراد دادخواه با این سامانه مدرن دادگاه هماهنگ بودند . در آینه این دادگاه انسان می توانست تصور کند و بیاموزد که در یک دادگاه واقعی در آینده ایران چگونه باید عمل کرد. هم این دادگاه مجازی و هم دادگاه واقعی محاکمه حمید نوری درسهای اخلاقی و مدنی و دموکراتیک بسیاری برای ما دارد.
