در خبرها آمد که یک قاضی دادسرای عمومی و انقلاب تهران گفته است «پایین آمدن سن سارقان، اتفاق بسیار نگرانکنندهای است». به گزارش ایسنا قاضی افضلی توضیح داده که «این موضوع به دلیل تربیت خانوادگی و بحثهای فرهنگی است و متأسفانه افرادی که دست به سرقت میزنند اغلب از خانوادههای قشر آسیبپذیر و کمبضاعت جامعه هستند».
همزمان روزنامه شرق در گزارشی پرسیده است: چرا بودجه شورای نگهبان از سال ۸۷ تا کنون ۱۰ برابر شده؟ در این گزارش آمده است: «بودجه شورای نگهبان از ۲۳ میلیارد و ۸۱۲۶ میلیون در لایحه بودجه سال ۸۷، به رقم پیشنهادی ۲۷۷ میلیارد تومان برای ۱۴۰۱ رسیده است. یعنی بیش از ۱۰ برابر در عرض ۱۴ سال. نکته تأملبرانگیز این است که سال ۹۵، در شرایطی که انتخاباتی در کار نبوده و اصولا باید بودجه شورای نگهبان نسبتبه سال ۹۴ کاهش پیدا میکرده، باز با رشدی ۲۱ درصدی مواجه میشود و این مسئله در سال ۹۶ و ۹۷ نیز تکرار میشود. پیشتر در واکنش به اعتراضها نسبت به بودجه شورای نگهبان گفته شده بود: بودجه شورای نگهبان خیلی کمتر از پول توجیبیِ برخی مسئولان است».
اخبار پایین آمدن قدرت اقتصادی جامعه را اگر بگذاریم کنار اخبار بالا رفتن بودجه نهادهای قدرت، میبینیم که بر خلاف نظر آقای قاضی، «پایین آمدن سن سارقان به دلیل تربیت خانوادگی و بحثهای فرهنگی» نیست، بلکه به علت افزایش دزدیِ سازمانیافته در حکومت و حاکمان است.
به عبارت دقیقتر، سن سرقت در کشورمان پایین نیامده، بلکه بالا رفته، اما چون دست و زور آقای قاضی به سارقان کهنسالی مثل خامنهای و جنتی نمیرسد آدرس «خانوادههای قشر آسیبپذیر و کمبضاعت جامعه» و سارقان کوچک را میدهد.
