روایت مستند است که وقتی دختران آماده تظاهرات روز پنج شنبه از پارک شهر نو می شوند، کودکان واکسی و اسپندی میآیند و میپرسند:
چه میکنین او دخترا؟
دختران: تظاهرات میکنیم. برای آزادی، برای درس و برای نان و کار.
بچه های واکسی: خب ما هم نان نداریم، درس که نشد بخوانیم. اگه اجازه میتین همرای تان تظاهرات می کنیم.
دختران: چرا که نی. بیاین این هم شعارا.
این صحنه های پنهان از چشم خیلی ها، یکی از ماندگارترین هاست. و بعد در لحظاتی که چند بچه واکسی پیشاپیش و همگام با دختران شعار میدهند که «نان – کار – آزادی»، سایر کودکانِ کارگر هم از حاشیه خیابان به جمع آنان می پیوندند و شعار میدهند. کمره از میان موتر/ماشین های گران قیمت شهر نو و از میان طالبان مسلح، بچه های واکسی را با دختران در تظاهرات دنبال میکند.
