ديكتاتوری كه دلخوش به تفنگ و موشك است فقط تظاهر به حكومت می كند، رحیم قمیشی

با پیوستن به پوتین عمر حکومت طولانی‌تر نمیشود

همانطور که جنگ‌های جهانی گذشته را نمی‌توان جنگ آلمان و متحدانش با قدرت‌های مهم دنیا نامید جنگ در اکراین هم جنگ روسیه و اکراین نیست. جنگی است که پوتین علیه نظام جهانی راه انداخته، و به‌وضوح شکست خورده.

محدود کردن این جنگ به اختلافات دو‌کشور بر سر توسعه ناتو و یا اقدام پیشدستانه روسیه برای خطری که احساس می‌کرد اشتباه است. برخی جنگ در اکراین را تهاجم پوتین به دمکراسی نام نهادند. برخی اشتباه محاسباتی رئیس جمهور اکراین در پیوستن به غرب، برخی اراده روسیه به کشورگشایی، اما من به نظرم می‌رسد ضمن صحت همه موارد فوق، تاثیر مهم نقش شخص پوتین را باید بیشتر اهمیت داد، که به عزم نافرجام او برای ایجاد نظام جدید جهانی منتهی شد.

او اکراین را لقمه‌ای مناسب می‌دانست که با بلعیدنش خط و نشان لازم را برای جهان خواهد کشید و ورود جدیدش را به دنیا اعلام خواهد نمود. اما او شکست خورد. او هفته‌هاست شکست خورده، فقط نمی‌خواهد شکستش را پذیرفته و به‌روی خود بیاورد. همان مسیری که دیکتاتورها را تا مرحله سقوط پیش می‌برد.

پوتین نشان داد افکارش همچنان در پنج دهه پیش‌تر قفل مانده. او هنوز درنیافته برای تسخیر یک کشور بسیار کوچکتر از اکراین هم برتری قوای نظامی هرگز معیار نیست. پوتین سیستم نامرئی حاکم بر جهان را باور نداشت. مسلما منظور آمریکا، اروپا یا سازمان ملل و حتی شورای امنیت نیست، سیستمی که در سال‌های پس از انقلاب ارتباطات، شبکه‌های جهانی و دهکده جهانی را پدید آورد.

پوتین تصور می‌کرد استدلال‌هایی که مردم و سربازان روسی را اقناع کند، برای پیروزی‌اش کافیست، او نیم نگاهی هم به روس تباران ساکن در اکراین داشت، حق وتو او در شورای امنیت هم او را به اشتباه انداخته بود. همین شد که او با خودخواهی ذاتی و مشی استبدادی‌اش به خطای فاحشی افتاد. جنگ هنوز آنجا ادامه دارد.

ما مردم ایران که طعم جنگ و خونریزی را در دهه‌های اخیر چشیده‌ایم، به‌خوبی با مردم اکراین همدردی می‌کنیم و می‌دانیم در دل آنها امروز چه می‌گذرد.
چه سربازان اکراینی، چه مردم غیرنظامی، و چه سربازان روسی شایسته مرگ و میر ناشی از غرور مستکبرین نیستند.

کودکان اکراینی، خانواده‌های اکراینی، مردم منطقه، حق دارند زندگی آرام‌شان را بخواهند، جهان حق دارد صلح را مهمترین دستاورد قرن حاکمیت انسان‌های خردمند بداند.

باید باور کرد باقی ماندن طولانی مدت قدرت در دست افراد مغرور، چه فجایعی می‌تواند به بار بیاورد. مسلما دیگر مشاوران پوتین هم توان اثرگذاری بر او را ندارند.
او در توهم و خودخواهی زندگی می‌کند و این توهم، زندگی صدها هزار نفر را به آسانی به نابودی می‌کشاند.

پوتین هم اینک یک شکست خورده است. او تنها با ادامه وضعیت فعلی، عمق شکستش را بیشتر می‌کند. مکانیسم‌های سنتی جهانی نشان دادند توان جلوگیری از جنگ‌ها و خیره‌سری افراد شرور را ندارند و به‌عکس سیستم‌های نوین مبتنی بر افکار عمومی جهانی به‌سرعت روند سقوط و ناکامی پوتین را تسهیل کردند.

پوتین حتی اگر خود را تا ده سال دیگر در قدرت ظاهری حفظ کند (که نمی‌تواند) تنها به عنوان یک دیکتاتو زورگو و ناتوان از درک مناسبات جهانی می‌تواند تظاهر به حکومت کند، نه بیشتر. همانطور که بشار اسد سال‌هاست سقوط کرده، منصور هادی رئیس جمهور ظاهری یمن سقوط کرده، بن سلمان سقوط کرده، پوتین هم به آنها پیوست.

و به لیست حکامی که دلخوشند به قوای نظامی‌شان، و تیر و تفنگ‌شان، و مسلسل و موشک‌هایشان. او نه تنها موقعیت قدرت جهانی بودنش را باخت، از این پس به عنوان قدرت منطقه‌ای هم نخواهد توانست نقش ایفا کند.

و چه اشتباه می‌کنند کشورهایی که تصور می‌کنند همچنان با پیوستن به جبهه پوتین می‌توانند عمرشان را طولانی‌تر کنند.
@Sahamnewsorg