فساد مالی حاکمان و خانواده های آن ها مشخصه ژنریک همه نظام های اقتدارگرا است. حکایت اولیگارک های روسیه را حتما شنیده اید که لندن و میامی را به وطن دوم خود تبدیل کرده اند.و حکایت آقایان و آقازادگان خودی را هم که مشاهده می فرمائید که کانادا را به وطن اول خود بدل کرده اند و برای خرید های دم دستی شان به ترکیه و دبی می روند و غیره و غیره. اما گفتم شاید از مفسدان سرخ چینی کمتر اطلاع داشته باشید.این روزها مشغول ترجمه کتابی درباره همین موضوع هستم و واقعا حیرت کردم از عمق فساد این به اصطلاح اشراف زادگان سرخ.فقط محض نمونه یکی از آن ها را خدمت شما معرفی می کنم:
خانم ژانگ پئیلی همسر ون جیابو نخست وزیر سابق چین کمونیست است.موقعی که شوهر این خانم دومین فرد قدرتمند چین بود، او تا می توانست جیب های خودش و دو فرزندش(معروف به لی لی و وینستون) را پر پول کرد.همسر نخست وزیر که زمین شناسی خوانده بود زد توی کار استخراج الماس و موسسه سنگ های گران قیمت چین و همینطور بورس الماس چین را تاسیس کرد و دیری نگذشت که معروف شد به ملکه الماس چین.لی لی و وینستون هم با افتتاح شرکت های مشاوره برای سرمایه گذاران خارجی تا توانستند رشوه و حق حساب گرفتند.خلاصه سرتان را درد نیاورم.
روزنامه نیویورک تایمز چند سال پیش ثروت خانم نخست وزیر را حداقل سه میلیارد دلار ارزیابی کرد.و البته تمام این مدت جناب نخست وزیر که به ساده زیستی و پاک دستی معروف بود چشمان خود را بر دزدی های خانواده اش بسته بود.
بله حکایت مفصلش را در کتاب خواهید خواند. در این مجال فقط خواستم بگویم که در جهان دیکتاتورها به هر کجا که بروید آسمان به همین رنگ است.
