بخش نخست، فرانسه ای که همچنان تغییر می کند
زمانی که ماکرون ۳۹ ساله در انتخابات ۲۰۱۷ در مقابل احزاب غول پیکر سوسیالیست و گلیست (به تازگی به جمهوری خواه تغییر نام یافته) ایستاد هیچکس فکر نمیکرد این جوان ۳۹ ساله بتواند آنها را زمین بزند. ماکرون اما دریافته بود که فرانسه آماده تغییر است، خستگی و دلزدگی نسبت به احزاب بزرگ و با سابقه بسیار عمیق است. او با زیرکی از حزب سوسیالیست جدا شد، ظرف یک سال حزبی را بوجود آورد که ضمن جایابی در میانه سیاست، با وعده های جدید تغییرات بنیادی و جدایی از محافظه کاری هر دو حزب سوسیالیست و جمهوری خواه امیدی را در دل جامعه تشنه پویایی فرانسه بوجود آورد. اینکه او توانست ظرف یک سال چنان زمین لرزه ای را ایجاد کند که کاندید حزب سوسیالیست به رده چندم رقابتها سقوط کند همه را شگفت زده کرد. ماکرون زمین لرزه ای را هدایت کرد که زمین بازی انتخاباتی فرانسه را برای همیشه تغییر داد.
در انتخابات ۲۰۲۲ اما اینبار شکست نه تنها در طیف چپ میانه سنتی (سوسیالیستها)، بلکه به طیف راست هم رسید. کاندیدای جمهوریخواه راست میانه نیز با کسب تنها ۴ درصد آرا، عملا نشان داد که راست میانه نیز دچار بحران سختی است که بیرون آمدن از ان تقریبا غیر ممکن به نظر می رسد. همانگونه که سوسیالیستها دیگر نمیتوانند امیدی به آینده داشته باشد, کاندید آنها اینبار تنها ۲ درصد آرا را بدست آورد. این دیگر آخر خط برای آنها است. آینده اما بدون شک در اختیار دو حزب پوپولیست چپ و راست افراطی است. حزب ماری لوپن، که هم اکنون توانسته است ۴۲% آرا داشته باشد, دیگر یک حزب حاشیه ای نیست، آنها با افزایش تقریبا ۱۰ درصدی خود نسبت به ۲۰۱۷، امید جدی دارند که دفعه بعد نوبت آنها است. حزب آقای ملانشون یا کاندیدا چپ پوپولیست نیز بسیار امیدوار است. آنها تنها یک درصد با ماری لوپن در دور نخست انتخابات فاصله داشتند و اگر طیف چپ، مجموعه سوسیالیستها، کمونیستها, سبزها, همگی آرای شان را به ملانشون میدادند، او رقیب جدی ماکرون در دور دوم می شد. اینبار نتوانستند، اما این انتخابات به طیف چپ نشان داد که اگر در تسخیر پست رئیس جمهوری جدی باشند باید میان خود توافق کنند و با یک برنامه حد اقلی که قبول همگی اشان باشد با یک کاندیدا به میدان بیایند. برنامه های ملانشون اینبار پر از وعدههای تغییراتی بود که او اگر انتخاب می شد قابلیت اجرای آنها بسیار بعید مینمود. اما این خواسته ها محبوب بودند.
اما دور دوم ریاست جمهوری ماکرون با دور نخست ان تفاوتهای زیادی خواهد داشت. او در نطق پیروزی خود اذعان داشت که می داند بسیاری از کسانی که به او در دور دوم رای داده اند نه بدلیل برنامه های او بلکه برای جلوگیری از انتخاب حزب راست افراطی ,ماری لوپن بوده است. از هم اکنون مشخص است که به احتمال زیاد , اکثریت پارلمانی را که ماکرون در سال ۲۰۱۷ کسب کرد دیگر نخواهد داشت, انتخابات پارلمانی در ماه جون برگزار خواهد شد و هر دو طیف راست و چپ تمام توان خود را خواهند گذاشت که در این انتخابات آرای قابل توجهی را کسب کنند. احتمال می رود طیف چپ با مجموعه آراء توان کسب مقام نخست وزیری را داشته باشد و این تاثیری جدی در سیاستگذاریهای دور دوم امانوئل ماکرون خواهد گذارد.
همه اینها نشان از ان دارد که جامعه فرانسه, شاهد بزرگترین ترانسفورماسیونهای اجتماعی و سیاسی خود پس از تغییرات بنیادی سال ۶۸ میباشد. ترانسفورماسیوانی که شاید انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۷، شاهد به بار نشستن آن باشد، ظهور یک راست افراطی که دیگر به نظر خیلی هم افراطی نیست، چرا که بسیار از ایده های قبلی خود را نظیر خروج از اتحادیه اروپا, و نیز سیاستهای رفاه اجتماعی را تعدیل کرده, و ظهور یک چپ پوپولیست, که جامعه فرانسه بیش از پیش به ان احساس وابستگی می کند. اینکه میانه میدان که اکنون در اختیار ماکرون است، در دست چه کسی خواهد بود و چقدر توان جذب آرای مردم را دارد، سوال بزرگی است. آنچه مسلم است اینکه فرانسه تا پنج سال آینده یک سیاست متواضعانه میانه خواهد داشت, اما در ۲۰۲۷ آماده تغییرات بنیادی است.
بخش بعدی و بزودی: ماکرون و موقعیت لیبرال دمکراسی در جهان
فیسبوک نویسنده
